A Good Boy
Լավ տղան
Բիլլին միշտ լսում է իր մայրիկին: Նա միշտ անում է այն, ինչ ասում է նա: Եթե նրա մայրն ասում է. «լվա ատամներդ», Բիլլին լվանում է ատամները: Եթե նրա մայրն ասում է. «Գնա քնելու», Բիլլին գնում է քնելու: Բիլլին շատ լավ տղա է: Լավ տղան լսում է իր մորը: Մայրը ստիպված չէ նրան նորից հարցնել: Նա մեկ անգամ խնդրում է իրեն ինչ-որ բան անել, և նա այլևս չի հարցնում: Բիլլին լավ տղա է: Նա անում է այն, ինչ առաջին անգամ հարցնում է մայրը: Նա ստիպված չէ նորից հարցնել: Նա ասում է Բիլլիին. «Դու իմ լավագույն երեխան ես»: Իհարկե Բիլլին նրա լավագույն երեխան է: Բիլլին նրա միակ երեխան է:

Earthquake
Երկրաշարժ
Միշելը զգաց երկրաշարժը: Այն տևեց ընդամենը հինգ վայրկյան: Ամբողջ տունը ցնցվեց: Նա աղմուկ լսեց: Հեռուստացույցն անջատվեց: Լույսերն անջատվեցին: Նա վախեցավ: Նա երբեք երկրաշարժ չէր զգացել: Դա շատ ուժեղ էր: Ասես հսկա ձեռքը ցնցեց նրա տունը: Լույսերը նորից վառվեցին: Միշելը միացրեց հեռուստացույցը: Հեռուստատեսությունը երկրաշարժի մասին լուր չուներ: Նա միացրեց ռադիոն: Ռադիոն ասաց, որ դա 4.7 երկրաշարժ է: Բայց վնաս չի եղել: Ոչ ոք չի տուժել: Բոլորն էլ կարգին էին: Ոչ մի տուն վնաս չի ունեցել: Ամեն ինչ կարգին էր: Բայց Միշելը դեռ վախեցած էր: Նա ուզում էր հեռու տեղափոխվել: Նա երկրաշարժեր չէր սիրում: Նրանք այնքան սարսափելի էին:

The Flu
Գրիպը
Լարին գրիպ ունի: Նրա քիթը վազում է: Նա շատ է հազում: Նա շատ է փռշտում: Երբ նա հազում է, նա ծածկում է իր բերանը: Երբ նա փռշտում է, նա ծածկում է իր բերանը: Երբ նրա քիթը վազում է, նա քիթը սրբում է հյուսվածքով: Լարիի մայրը խնամում է նրան: Նա տաք ապուր է պատրաստում նրա համար: Նա նրան տալիս է նարնջի թարմ հյութ: Նա նրան հարմարավետ է դարձնում իր անկողնում: Նա միացնում է հեռուստացույցը, որպեսզի նա կարողանա հեռուստացույց դիտել իր անկողնում: Նա հանգցնում է լույսը, որպեսզի նա կարողանա քնել իր անկողնում: Նա նրան դեղ է տալիս, որպեսզի նա ավելի լավանա: Լարին շուտով ավելի լավ կդառնա:

Плохо
Շունը կատաղած հաչաց ՝ ընկնելով առջևի թաթերի վրա: Ուղիղ նրա դիմաց, կուչ եկած ցանկապատի մոտ, նստեց մի քիչ խառնաշփոթ մի ձագ: Նա լայն բացեց իր բերանը և հնարամտորեն հնձեց: Երկու տղա կանգնած էին մոտակայքում և սպասում էին, թե ինչ կլինի:
Մի կին նայեց պատուհանից և շտապեց դեպի մուտքը: Նա քշեց շանը և զայրացած գոռաց տղաներին.
— Ամոթ քեզ:
— Ի՞նչն է ամոթալի: Մենք ոչինչ չենք արել: — զարմացան տղաները:
— Սա վատ է: Կինը բարկացած պատասխանեց.

О маленькой собачке
Մի փոքրիկ շուն վազում է: Նա այնքան արագ է վազում, վազում, վազում, նույնիսկ մտածում է, որ թռչում է:
Հանկարծ նա նայում է, և վերևում ՝ երկնքում, մի թռչուն է թռչում:
Հետո շունը ձեռքերը թափ տվեց, արագ, արագ, արագ և արագ թռավ:
Թռչունը շատ զարմացավ: Նա բռնում է շանը և ասում.
— Չես կարող թռչել, թևեր չունես:
Շունը շրջվեց և ցնցեց ականջները.
— Եվ ինչ? Բայց ականջներ ունեմ:

Сейчас
Մի թագավոր իր իմաստունին ասաց.
«Իմաստուն, դու երեք հարց ունես պատասխանելու: Եթե ​​հասկանաք, ես այն ոսկուց կդարձնեմ: Ոչ, — և գլուխը կտրեք ուսերից: Եվ հարցերն են. Ո՞րն է ամենակարևոր ժամանակը: Ո՞րն է ամենակարևոր մարդը: Եվ ո՞րն է ամենակարևորը:
Իմաստունը չկա Մտածում էի, մտածում էի, ոչնչի մասին չէի մտածում: Գնում է լաց լինելով: Ափսոս գլուխը! Նա քայլում է այն դաշտով, որտեղ աղջիկը սագեր էր արածում: Նա հարցնում է նրան.Ինչու ես լաց լինում, ավագ:
Նա պատմեց իր տխրությունը:
Եվ աղջիկը պատասխանում է նրան.
Օ Oh, այնքան պարզ է: Ամենակարևոր ժամանակը ՀԻՄԱ է: Քանի որ անցյալն արդեն թռչել է, իսկ ապագան դեռ չի հասել: Ամենակարևոր մարդը նա է, ով ՀԻՄԱ ինձ մոտ է: Ի վերջո, նա կարող է հեռանալ, և ես նրան այլեւս չեմ տեսնի: Եվ ամենակարևորը բանը, որ ես հիմա կանեմ այն ​​մարդու համար, ով մոտ է ինձ համար:

Простите, дети, я опоздал
Առավոտ էր: Ձյան փաթիլներ էին ընկնում: Հյուսիսից սառը քամի փչեց:
Լուսադեմին հասանք դպրոց: Դասը տաք էր: Մենք հանեցինք կոշիկները և տաքացրեցինք ոտքերը վառարանի մոտ:
Զանգը հնչեց: Մենք նստեցինք: Անցավ մեկ րոպե, ապա մեկ այլ: Ուսուցիչը այնտեղ չէր: Մենք ուղարկեցինք Նինային. Նա դասղեկն է. Գնացեք ուսուցչի սենյակ, պարզեք, թե ինչու ուսուցիչ չկա:
Մի րոպե անց Նինան վերադարձավ ու ասաց.Իվան Պետրովիչը հիվանդացավ: Տնօրենը մեզ ասաց, որ գնանք տուն:
Ուռա: — բղավեցինք բոլորս ՝ անասելի ուրախանալով: — Ուռա!: .. Դասեր չեն լինի: .. Ուսուցիչը հիվանդ է:
Հանկարծ դուռը բացվեց, ու Իվան Պետրովիչը մտավ դասարան: Ձյունով փոշոտված, հոգնած: Զարմանքից քարացանք: Նրանք նստեցին գլուխները խոնարհած:
Իվան Պետրովիչը բարձրացավ սեղան:
Ներեցեք, երեխաներ, — ասաց նա հանգիստ: — Մի փոքր հիվանդացա, բայց միևնույն ժամանակ որոշեցի դպրոց գնալ: Մի փոքր ուշացա …
Նա մերկացավ հենց այնտեղ ՝ դասարանում: Նա նստեց սեղանի մոտ և նայեց մեզ:
Եվ մենք ամաչում էինք հայացքը բարձրացնել …

1351․ Ուղղանկյան պարագիծը 10 սմ է, նրա կողմերից մեկի երկարությունը՝ 3/4 սմ։ Որքա՞ն են ուղղանկյան մյուս կողմերի երկարությունը։
3/4+3/4=6/4 սմ
10/1-6/4=34/4 սմ
34/4։2/1=34/4*1/2=17/4 սմ
Պատասխան՝ 17/4 սմ։
1352․ Գրե՛ք 50-ից փոքր այն բոլոր բնական թվերը, որոնք 6-ի բաժանելիս ստացվում է 1 մնացորդ։
Պատասխան՝ 7,13,19,25,31,37,43,49։
1354․ Երկու ծաղկավաճառ միասին վաճառեցին 80 ծաղիկ, ընդ որում առաջինը վաճառեց երկրորդից 12-ով ավելի։ Քանի՞ ծաղիկ վաճառեց ծաղկավաճառներից յուրաքանչյուրը։
80-12=68
68։2=34
34+12=46
Պատասխան՝ Առաջին՝ 46 ծաղիկ, երկրորդ՝ 34 ծաղիկ։
1355․ Մեկ շքամուտք ունեցող տասնչորսհարկանի շենքում բնակարանները, սկսած առաջին հարկից, համարակալված են 1-ից մինչև 84-ը։ Ո՞ր հարկում է գտնվում 57-րդ բնակարանը։
84։14=6
57։6=9<3 մն>
9+1=10
Պատասխան՝ 10-րդ հարկում։
1405․ Գրախանութում վաճառվեցին մաթեմատիկայի 230 և ֆիզիկայի 160 դասագրքեր։ Դրանից հետո խանութում եղած դասագրքերից ֆիզիկայինը 80-ով ավելի էին, քան մաթեմատիկայինը։ Սկզբում դասագրքերից որի՞ց ավելի շատ կար խանութում և որքանո՞վ շատ։
230-80=150
160-150=10
Պատասխան՝ Սկզբում ֆիզիկայինը 10-ով ավել էր, քան մաթեմատիկայինը։

1380․ Իրարից 750 կմ հեռավորություն ունեցող կետերից միաժամանակ իրար ընդառաջ դուրս եկան երկու մեքենա։ Նրանցից մեկի արագությունը 70 կմ/ժ էր, մյուսինը՝ 80 կմ/ժ։ Ամբողջ ճանապարհի ո՞ր մասը կկազմի նրանց հեռավորությունը 2 ժ հետո։

80*2=160
70*2=140
140+160=300

1382․ Մտապահված է մի թիվ։ Եթե այդ թիվը բազմապատկենք 3-ով և ստացված արտադրյալին գումարենք 83, ապա կստացվի 419։ Գտե՛ք մտապահված թիվը։

419-83=336
336:3=112
Պատասխան՝ 112-ն է մտապահված թիվը։

1400․ Չորս հաջորդական թվերի գումարի 74 է։ Գտե՛ք այդ թվերը
72:4=18
18-1=17
18+1=19
19+1=20
Պատասխան՝ 17,18,19,20։

1403․ Ջրավազանն առաջին խողովակով լցվում է 10 ժամում, իսկ երկրորդով՝ 15 ժամում։ Քանի՞ ժամում կլցվի ջրավազանը, եթե միաժամանակ բացվեն երկու խողովակները։
15-10=5
Պատասխան՝ 5 ժամում։

Ես  մի  հեքիաթ  գիտեմ,  որն  ուզում  եմ  քեզ  նվիրել:

Լինում  է,  չի  լինում  մի  փոքրիկ  գյուղում  մի  մարդ  է  լինում:  Նա  ջրավաճառ  է  լինում:  Այդ  ժամանակներում  ջուրը  ծորակից  չէր  հոսում.  այն  հանում  էին  կամ  ջրհորների  խորքից,  կամ  էլ  վերցնում  էին  խորը  գետից:  Նա,  ով  չէր  ուզում  ինքնուրույն  ջուր  որոնել,  ստիպված  էր  այն  առնել  ջրավաճառի    կավե  մեծ  կուժերից:  Նրանք  շրջում  էին  գյուղից  գյուղ՝    հետները  տանելով  անգին  հեղուկը:

Մի  անգամ,  առավոտյան  կուժերից  մեկը  ճաք  տվեց,  ու  ջուրը  սկսեց  կաթել  ամբողջ  ճանապարհին:  Երբ  ջրավաճառը  հասավ  գյուղ,  գնորդներն  ամեն  անգամվա  պես  տասը  մետաղադրամով  առան  աջ  կուժի  միջի  ամբողջ  ջուրը,  և  միայն  հինգ  մետաղադրամ  տվեցին  այն  կուժի  ջրին,  որը  լիքն  էր  կիսով  չափ:

Նոր  կուժ  առնելը  շատ  թանկ  կնստեր  ջրավաճառի  վրա,  այդ  պատճառով  նա  որոշեց  ճանապարհն  անցնել  արագ՝    վնասի  չափը  նվազեցնելու  համար:

Երկու  տարի  շարունակ  տղամարդը  ջուր  էր  տանում  գյուղ  և  ստանում  իր  տասնհինգ  մետաղադրամը:

Մի  անգամ  նա  գիշերն  արթնացավ  կամացուկ  ձայնից:

—  Է՛յ…է՜յ:

—  Ո՞վ  կա  այստեղ,-հարցրեց  տղամարդը:

—  Ես  եմ:

Ձայնը  գալիս  էր  ճաքած  կուժից:

—  Ինչո՞ւ  դու  ինձ  արթնացրիր  այս  ժամին:

—  Ինձ  թվում  է՝    եթե  ես  քեզ  հետ  խոսեի  օրը  ցերեկով,  վախը  քեզ կխանգարեր  ինձ  հետ  խոսել…Իսկ  ինձ  հարկավոր  է,  որ  դու  ինձ  լսես:

—  Ի՞նչ  ես  ուզում:

-Ես  ուզում  եմ քեզնից  ներողություն խնդրել:  Ճաքը,  որից  ջուրը  հոսում  է,  առաջացել  է  ոչ  իմ  մեղքով:  Բայց  ես  գիտեմ,  թե  այն  որքան  է  քեզ  վշտացրել:  Ամեն  օր,  երբ  դու  հոգնած  հասնում  ես  գյուղ  և  իմ  բերածի  դիմաց  ստանում  ես  ուղիղ  կես  գին,  քիչ  է  մնում  ես  պայթեմ    արցունքներից:  Ես գիտեմ,  որ  դու կարող  ես  ինձ  նոր  կուժով  փոխարինել  կամ  էլ  շպրտել,  բայց,  մեկ  է,  դու  ինձ  չես  շպրտում:  Դրա  համար  ես  ուզում  եմ  շնորհակալություն  հայտնել  և  մեկ  անգամ  ևս  ներողություն  խնդրել  քեզանից:

—  Զավեշտ  է,  որ  դու  ինձնից  ներողություն  ես  խնդրում,-  քրթմնջաց  ջրավաճառը:  Առավոտ  շուտ  մենք  երկուսով  զբոսանքի  կգնանք:  Ես  ուզում  եմ  քեզ  մի  բան  ցույց  տալ:

Ջրավաճառը  նորից  ընկղմվեց  քնի  մեջ  մինչև  լուսաբաց:  Երբ  հորիզոնին  երևաց  արևը,  նա  վերցրեց  ճաքած  անոթն  ու  ուղղվեց  դեպի  գետը:

-Նայի՛ր,-ասաց  նա  հասնելով  մի  տեղի,  որտեղից  երևում  էր  ամբողջ  քաղաքը:  Ի՞նչ  ես  դու  տեսնում:

—  Քաղաք,-պատասխանեց  անոթը:

—  Էլ  ի՞նչ  ես  տեսնում,-  հարցրեց  տղամարդը:

—  Չգիտեմ…:  Ճանապարհ,-կասկածելով  ասաց  կուժը:

—Ճի՛շտ  է:  Իսկ  հիմա  նայիր  արահետին:  Ի՞նչ  ես  տեսնում:

—  Ես  տեսնում  եմ  չոր  հող  և  քարեր՝  ճանապարհի  աջ  կողմում  ու  ծաղիկների  շարք՝    ձախ  կողմի  վրա,-  ոչ  այնքան  վստահ  ասաց  կուժը՝    չհասկանալով,  թե  ինչ  է  իրենից  ուզում  իր  տերը:

—  Տարիներ  շարունակ  ես  անցել  եմ  այս  ձանձրալի,  անուրախ  ճանապարհով,  ջուր  եմ  տարել  գյուղ  և  երկու  կուժի  ջրի  դիմաց  ստացել  նույն  մետաղադրամները…  Բայց  մի  անգամ  ես  նկատեցի,  որ  քեզ  վրա  ճաք  է  առաջացել,  և  ջուրը  քչանում  է:  Քեզ  նոր  կուժով  փոխարինել  ես  չէի  կարող,  բայց  իմ  գլխում  ուրիշ  գաղափար  ծնվեց.  ես  գնեցի  գույնզգույն  ծաղիկների  սերմեր  և  ցանեցի  դրանք  ճանապարհի  երկու  կողմերում:  Ամեն  անգամ,  երբ  ես  անցնում  էի  այդ  ճանապարհով,  քեզնից  հոսող  ջուրը  ոռոգում  էր  արահետի  ձախ  կողմը:  Այդպես  առաջացավ  այս  գեղեցկությունը:

Ջրավաճառը  դադար  տվեց,  նայեց  իր  հավատարիմ  կուժին  ու  հարցրեց.  «Եվ  դո՞ւ  ես  ինձնից  ներողություն  խնդրում:  Մի՞թե  նշանակություն  ունեն  այն  մի  քանի  ավել  մետաղադրամները,  երբ  քո  շնորհիվ,  քո  ճաքի  շնորհիվ  իմ  ճանապարհը  զարդարում  են  այս  վառվռուն  ծաղիկները՝    ուրախություն  պարգևելով  իմ  աչքերին:  Այդ  ե՛ս  պետք  է  քեզ  շնորհակալություն  հայտնեմ  քո  սքանչելի  ճաքի  համար:

Ես  հուսով  եմ,  ավելի  շուտ՝    համոզված  եմ,  որ  դու  հասկացար,  թե  ինչու  եմ  քեզ  նվիրում  այս    հեքիաթը:

Առաջադրանքներ․

1. Հեքիաթից դուրս գրիր 10 գոյական, 10 ածական, 10 բայ։

Գոյական-հեքիաթ, գյուղ, մարդ, ջրավաճառ, ջուր, ծորակ, ջրհոր, գետից, կավ աման։

բայ-ուզել, նվիրել հոսել, հանել, վերցնել, առնել, շրջել, տանել, տվեց, կաթել։

ածական-փոքր, խորք, խորը մեծ, ճաք, չափ, թանկ, շատ, լիքը, վնաս։

1. Գրի՛ր կանաչով գրված բառերի կազմությունը, բաղադրիչների բաժանի՛ր:

ջրավաճառ-ջուր+վաճառող

ջրհոր-Ջուր+հոր

Առավոտյան-առավոտ-յան

Գնորդներ-Գումար+որդ

Ներողություն-Ներող+ա+մտություն

շնորհակալություն-Շնորհակալ+ություն

Գույնզգույն-գույներով լի

նշանակություն-նշանակում ունեցող

1. Փորձի՛ր բացատրել, թե ինչու է հեղինակը քեզ նվիրել հեքիաթը: Ի՞նչ է ուզում ասել քեզ:
2. Ուզում է ասել, որ պետք է լինել բարի չպատժել մարդկանց վատ բան անելու համար։
3. Բացատրի՛ր հեքիաթի վերնագիրը: Նույն վերնագրով գրի՛ր ստեղծագործական աշխատանք, որտեղ արտահայտի՛ր քո մտքերը սիրո, ընկերության, նվիրվածության, հոգատարության… մասին: