Ես Մարիամն եմ։ Հաճախում եմ դպրոց, ունեմ ընկերներ, բայց և դպրոցում և ընկերներիս շրջապատում ես ունենում եմ գլխացավ այն պատճառով, որ նրանք աղմկում են կռվում են և այլն։ Ես 5 տարի դիամանալով այս աղմուկին միջավայրին։ Մի օր ընկերներս վիճեցին անիմաստ բանի համար, համբերությունս չհերիքեց և ես բարկացա ասելով «Հերիք է, վիճեք այն բանի համար, որը անիմաստ է»։ Նրանք ինձ չլսեցին սկսեցին նորից վիճել և սկսեցին էլ չշբվել։ Բայց սա դեռ ամենը չէ դպրոցում սկսեցին ավելի շատ աղմկել քան իր ընկերները։ Մի օր դպրոցում սկսեցին աղմկել և ես որոշեցի փակել աչքերս, փակել ականջներս, և այդ պահին ես զգացի հանգստություն և ամեն անգամ, երբ լինում է աղմուկ ես փակում եմ աչքերս, ականջներս և զգում եմ հանգստություն։
Էլեն Շահվերդյան 