Կան մարդիկ, որոնք չեն տխրում այսինքն նրանք ասում են եթե այսպես եղավ ուրեմն այդպես պետք էր լինել։ Կան մարդիկ տխուր են, մտահոգ, մտածում են ինչ որ բանի մասին։ Ես ուզում եմ իմանալ ինչո՞ւ են մարդիկ այդպիսին։ Մարդիկ փորձում են գտնել դիմացինի մեջ իր սխալները, բայց նրանք նույպես ունեն սխալներ, չեն ուզում ընդունեն, որ նրանք սխալ են ինչո՞ւ, եթե դու սխալ ես ասա ես սխալ էի ամոթ չի, որ դու սխալ ես, կամ դու գիտես, որ ունես թերություններ, բայց չես ուզում ընդունել դրանք ինչո՞ւ։ Ինչո՞ւ են մարդիկ հիշում հին ընկերներին նրանք արդեն եղել անցել գնացել են ինչո՞ւ եք հիշում։

Ես, երբ ընտրում էի դպրոցը ինձ ոչմի դպրոց դուր չեկավ, մենք գտանք մի դպրոց և ես Սեպտեմբերի 1-ին պետք է գնայի այդ դպրոց, ես չգիտեի թե այդ դպրոցում ինչ են անում ինչպես են դաս անում։ Երբ ես գնացի 1-ին դասարան ես սկսեցի լացել, չգիտեմ ինչու բայց սկսեցիլացել, բայց հետո, երբ իմացա, որ այնտեղ աշխատում են համակարգիչներով ես շատ ուրախացա։ Դպրոցում նաև ինձ շատ դուր եկավ աստիճանները, որը ներկված էին դաշնամուրի ստեղնաշարի ձևով։