Чтение и разбор притчи в классе. Проблематика притчи.
Жил некогда человек, который пожелал сделать своему другу приятное и оказать ему самое большое гостеприимство, на которое только был способен. Он пригласил его к себе в дом на обед, накрыв великолепный стол. Когда они с другом хорошенько пообедали и уселись отдохнуть перед ужином, хозяин сказал:
— Может, нам выпить вечером немного вина, чтобы разогнать косность нашего мышления и стимулировать остроту наших чувств?
Его гость с радостью согласился. В подвале у хозяина была только одна бутылка вина, правда, очень хорошего и дорогого. Он сказал об этом своему гостю и послал своего сына за вином.
Сын же его страдал сильным косоглазием, отчего и видел все предметы удвоенными. Спустя некоторое время он вернулся из подвала с пустыми руками и сказал:
— Отец, в нашем подвале стоит не одна бутылка, а две. Которую из них мне нужно принести вам к ужину?
Устыдившись того, что гость может подумать, будто он не хочет выставлять на стол все, что у него есть, и опасаясь того, что он догадается о косоглазии мальчика, отец не нашел ничего лучшего, чем сказать:
— Если там стоят две бутылки, разбей одну и принеси нам сюда другую.
Паренек, конечно, ударил камнем одну-единст-венную бутылку, вообразил, что разбил обе, и горько расплакался. А хозяин и гость остались вечером без вина.
Гость подумал, что сын хозяина — идиот, в то время как тот просто страдал косоглазием. А бедный паренек сидел, забившись, в углу чулана, и горько и безутешно плакал о том, что разбил одним ударом две отцовские бутылки.
Истинной же причиной уничтожения бутылки была гордость хозяина своим собственным гостеприимством. Ведь все это произошло исключительно потому, что хозяин боялся, что если он признается гостю в том, что его сын страдает косоглазием и видит предметы в двойном количестве, тот не поверит ему и подумает, что это пустая отговорка, чтобы не выставлять на стол вторую бутылку вина.
Вопросы:
Как по-вашему, в чем смысл и проблематика данной притчи? (Ученики задают встречные вопросы друг другу.) Если все время отвечать вопросом на вопрос ,то как узнаешь ответ? Нужно научиться правильно вести диалог, Если задают вопрос надо отвечать на него,а не задавать встречный вопрос.
Почему очень часто родители хотят , чтобы их дети казались другим идеальными? Потому что родители очень любят своих детей и им хочется чтоб другие замечали какой у них идеальный ребенок, родительская любовь часто бывает слепа.
Что важнее -счастье детей или то, что о них могут подумать другие? Конечно же счастье детей важнее всего, а то что подумают другие – это всего лишь мнение чужого человека.
Сочинение на тему։ ,,Мнение окружающих или наше собственное счастье? ,, На мой взгляд, наше собственное счастье, потому что я так считаю, нам не нужно слушать чужие мнения, я выбираю свое счастье, нам не нужно выбирать чужие мнения, самое главное — это наше собственное счастье .
1. Ինչ է ավատատիրությունը։ Միջնադարյան հասարակությունը հայտնի է ավատատիրական անունով:
2. Հողատիրության ինչ ձևեր էին հայտնի։ Պարգևական, ժառանագականություն, գանձագին։
3. Արշակունիների օրոք ինչ գործակալություններ կայն, նրանց գործառույթները։ Հազարապետություն, մաղխազություն, մարդպետություն, թագակապ ասպետություն։
4. Համեմատել Արշակ-II և Պապ թագավոր։ Այս երկու թագավորներն էլ իմ կարծիքով հայրենասեր էին։ Երկուսնել վարում էին անկախ քաղաքականություն առաջնորդվելով երկրի շահերով։
5. Արշակույաց թագավորության անկման պատճառը։ Երբ Խոսրով 4-ը մահացավ, նրա փոխարեն սկսեց կառավարել Վռամշապուհի որդին՝ Արտաշեսը։ Նա կառավարել էր (422-428 թ․։ Բայց նա չէր զբաղվում պետական գործերով։
1, Ներկայացնել ծաղկավոր բույսերի ընդհանուր բնութագիրը։
Ծաղկավոր բույսերը մեծ դեր ունեն մեր կյանքում, նրանք մեզ թթվածին են տալիս։ Ծաղկավոր բույսերը տարբերելու համար, պետք է նրան մանրակրկիտ ուսումնասիրենք և եթե նա ծաղկում է, ուրեմն նա ծաղկավոր է։ Ծաղկավոր բույսերը բազմանում են փոշոտման միջոցով այս երկու ձևով`խաչաձև փոշոտում և ինքնափոշոտում։
4, Համացանցում կատարել ուսումնասիրություններ և դուրս բերել հետաքրքիր փաստեր ծաղկի մասին։
Ծաղիկները բնության ամենագեղեցիկ գլուխգործոցներից են: Ծաղիկներն ու բույսերը մեր կյանքի անբաժանելի մասն են:Նրանք ոչ միայն մեր առօրյան լցնում են գեղեցկությամբ, այլև հրաշալի էներգիա ստանալու աղբյուր են։ Եկեք պարզենք ավելին ծաղիկների զորության մասին: Ձեզ ենք ներկայացնում մի քանի հետաքրքիր փաստ ծաղիկների մասին: Մեզ բոլորիս հայտնի կակաչի գլխիկները 1600-ական թվականներին Հոլանդիայում ոսկուց ավելի թանկ էին: Ծաղիկը խորհրդանշեց անմահությունը, կյանքը եւ սերը: Կակաչների կյանքը շատ կարճ է `3-7 օր:
Նիկոտիան անունով ծաղիկը կապ ունի ծխախոտի հետ, և ծխախոտը պատրաստվում է հենց դրանից: . Վարդը գրեթե նույն վիտամիններն ունի, ինչ խնձորը, ազնվամորին, կեռասը, դեղձը, սալորը, նեկտարինը, տանձն ու նուշը: Որոշ վարդեր վիտամին C- ի անսպառ աղբյուր են: Մարդիկ օգտագործում են վարդերը ջեմեր, ժելեներ եւ նաև թեյ պատրաստելու համար: Լոտոսը հին եգիպտացիների կողմից համարվում էր սուրբ ծաղիկ: Այս ծաղիկը ծաղկում է գետերում և խոնավ վայրերում, բայց երբեք երաշտից չի մեռնում ու նորից թարմանում է ջրի օգնությամբ: Եգիպտացիները այն համարում են հարության և հավերժական կյանքի խորհրդանիշ: Իսկ Դուք գիտե՞ք, որ զաֆրան համեմունքը ստանում են քրքմածաղկի (крокус) փոշեհատիկից: 1 կգ այդպիսի համեմունք ստանալու համար անհրաժեշտ է 200.000 ծաղիկ: Mariella.am օնլայն ծաղկի խանութն առաջարկում է Ձեզ
բազմացումը անգլերեն լեզվով: Երբ որ գալիս է գարունը հայտնվում են արական սերմեր և իգական սերմեր։ Իգական սերմերի վրա կան փշեր, այդ փշերի մեջ կան պարկուչներ վորտեղ ընկնում են արական սերմերը։
Մերկասերմերի առանձնահատկությունները և բազմազանությունը
Սերմնավոր բույսերի առաջին ներկայացուցիչները, որոնք գրավել են երկրագունդը, մերկասերմերն են: Դինոզավրերի անհետացման ժամանակաշրջանում, երբ երկրագնդի կլիման արդեն չորն էր և սառը, խոնավ արևադարձային պայմաններին սովոր սպորավոր բույսերի հսկայական անտառները իրենց տեղը զիջեցին սերմնավոր բույսերին՝ առաջին հերթին մերկասերմերին:
Ուշադրություն
Մերկասերմերն ունեն ավելի կատարյալ վերարտադրման համակարգ և առավել զարգացած հյուսվածքներ և օրգաններ, քան սպորավորները:
Մերկասերմերը մեծամասամբ ծառեր են, չունեն խոտաբուսային կենսաձևեր: Նրանք ունեն լավ զարգացած և մասնագիտացված վեգետատիվ օրգաններ՝ արմատ, ցողուն և տերևներ:
Արդյունքում մերկասերմերը 150 մլն. տարի առաջ գերիշխող դիրք են գրավել երկրագնդում: Մերկասերմերի տեսակների քանակը կազմում է ընդամենը 600, այնուհանդերձ այս բույսերը տարածված են ամբողջ երկրագնդով մեկ, իսկ Հյուսիսային կիսագնդում կազմավորում են հսկայական անտառներ՝ տայգա:
Ջրի, ջերմության և լույսի սակավությունը պատճառ հանդիսացան մերկասերմ բույսերին բնորոշ հիմնական առանձնահատկությունների ձևավորմանը:
Ջրի խնայողության նպատակով՝ մերկասերմերի տերևները ձևափոխվեցին ասեղնաձև փշերի, որի համար էլ նրանք երբեմն կոչվում են փշատերևավորներ կամ ասեղնատերևավորներ:
Մերկասերմերի հիմնական ներկայացուցիչներն ունեն հզոր արմատային համակարգ, որի միջոցով անընդհատ կարողանում են ջուր կլանել հողի ամենախոր շերտերից: Նշված առանձնահատկությունների հիման վրա մերկասերմերը մեծամասամբ տերևաթափ չունեն և մշտադալար են:
Ուշադրություն
Երկրագնդի վրա կլիմայի չորացման և սառեցման հետևանքով ասեղնատերևավորները անցում կատարեցին սերմերով բազմացման:
Դրանք արտաքնապես չունեն հուսալի պաշտապանիչ ծածկույթներ և մերկ վիճակում են, որի համար էլ ստացել են տվյալ անվանումը:
Մերկասերմերին բնորոշ է մասնագիտացված սեռական բազմացումը:
Սերմնավոր բույսերն, ի տարբերություն սպորավորների, բազմանում են ոչ թե սեռական և անսեռ սերունդների հերթագայությամբ, այլ հիմնականում սեռական ճանապարհով:
Մերկասերմ բույսերը ունեն կատարյալ և տարբերակված սեռական օրգաններ՝ կոներ: Տարբերում ենք ♂ և ♀ կոներ:
Արական կոներում հասունանում են փոշեհատիկները, որոնցում զարգանում են ♂ գամետները՝ սպերմիումները:
Իգական կոներում զարգանում են ♀ գամետները՝ սերմնաբողբոջները:
♂ կոներում հասունացումից հետո փոշեհատիկները քամու միջոցով տեղափոխվում են իգական կոների վրա, որոնց թեփուկների արանքում գտնվում են ♀ սերմնաբողբոջները:
♂ գամետների տեղափոխումը ♀ սեռական օրգանների վրա կոչվում է փոշոտում:
Փոշոտումից հետո ♀ կոները կանաչում են, նրանց թեփուկները փակվում և սոսնձվում են խեժով: Հաջորդ գարնանը տեղի է ունենում բեղմնավորում և առաջանում է զիգոտ:
Զիգոտից զարգանում է սաղմը, իսկ սերմնաբողբոջից՝ սերմը:
Սիբիրում և Հեռավոր Արևելքում աճում է սիբիրյան սոճին` մայրին, որի կոներից ստանում են շատ արժեքավոր սննդանյութ՝ մայրու յուղ:
Սիբիրում նաև շատ տարածված է խեժափիճին: Ի տարբերություն այլ մերկասերմերի, այն մշտադալար չէ և աշնանը թափում է տերևները: Նրա փայտը շատ ամուր է և օգտագործվում է շինարարության մեջ:
Մերձարևադարձային և արևադարձային գոտիներում տարածված է նոճին կամ կիպարիսը: Այն ունի թեփուկավոր տերևներ:
Հյուսիսային Ամերիկայում աճում են հսկայական ծառեր՝ սեքվոյաներ, որոնք նույնպես պատկանում են մերկասերմերի բաժնին: Նրանց բարձրությունը հասնում է 130−150 մետրի, իսկ հաստությունը՝ 8 մետրի, իսկ տարիքը՝ մինչև 2000 տարի:
Մերկասերմերի ամենատարածված ներկայացուցիչներից են սոճին և եղևնին:
Սոճի: Սոճին 30−35 մ բարձրության հասնող լուսասեր մշտադալար ծառ է: Այն ունի հզոր արմատային համակարգ՝ լավ զարգացած, խորը թափանցող և մակերեսային արմատներով, որի շնորհիվ կարող է աճել ինչպես չոր հողերում, ավազուտներում ու ժայռերի վրա, այնպես էլ ճահճուտներում:
Սոճու փշատերևները դասավորված են զույգերով, կարճացած ընձյուղների վրա, ապրում են 2−3 տարի և փոխարինվում են աստիճանաբար: Նրանք ունեն լավ զարգացած մոմաշերտային ծածկոց կուտիկուլա և քիչ թվով խորն ընկղմված հերձանցքեր, ինչի շնորհիվ փշատերևների միջոցով ջրի գոլորշիացումը շատ փոքր է:
Եղևնի: Եղևնիներն ունենում են մինչև 40 մ բարձրություն, ապրում են 200−250 տարի: Նրանց սաղարթը բրգաձև է, իսկ փշատերևներն ավելի կարճ, քան սոճունը և մեկական են: Նրանք խիտ ծածկում են ընձյուղը և ապրում 5−7 տարի: Արմատները մակերեսային են, գլխավոր արմատը թույլ է զարգացած: Եղևնին ստվերադիմացկուն ծառ է, բայց պահանջկոտ է հողի նկատմամբ, աճում է բերրի, խոնավ հողերում, կարող է աճել այլ ծառերի ստվերում: