Close your eyes, and go back to bed,
I know you’ll rise and shine when morning comes again.
One last story then you rest your sleepy head,
Close your eyes and go back to bed.
When I was young, just about your age,
We travelled north to where it’s winter every day.
All roads end somewhere so we walked most of the way,
And met some kind stranger on the eve before Christmas day.

He smiled behind a beard white and offered us a ride,
Back to his home where he said we could spend the night.
With a gentle lift his sleigh had taken flight,
Drawn by reindeer through that northern evening sky.
There in a clearing was a house all strung with lights.
We landed softly and he welcomed us inside.
He headed for his workshop as we warmed up by the fire.
He said, “I hope that you’ll excuse me, but at dusk I’ve got to fly.”

I woke up on Christmas morning a little bit confused.
I must’ve slept the whole way home and been carried to my room.
I know you’re thinking “how could all of that be true?”
My parents said, “This card is signed to you,
And who it’s from we haven’t got a clue.”
But there inside, was just one line and as I read my eyes grew wide
It said, “it was a pleasure meeting all of you.”
Close your eyes, and go back to bed.
I know you’ll rise and shine when morning comes again.
One last story then you rest your sleepy head.
Close your eyes and go back to bed.

Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։
Ես գիտեմ դու կարթնանաս և կփայլես, երբ առավոտը նորից գա։
Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։
Վերջին պատմությունը, հետո քնիր հանգիստ,
Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։
Երբ ես փոքր էի, գրեթե քո տարիքին,
Մենք ճամփորդեցինք հյուսիս՝ ուր ձմեռն էր ամեն տեղ։
Բոլոր ճանապարհները մի տեղ վերջանում են, ու մենք քայլեցինք դրանց մեծ մասը,
Եվ Սուրբ Ծննդյան նախօրեին հանդիպեցինք մի բարի անծանոթի։

Նա ժպտաց՝ սպիտակ մորուքի ետևից, ու առաջարկեց մեզ ուղեկցել,
Տանել իր տունը, որտեղ ասաց՝ գիշերելու տեղ կտա։
Նուրբ շարժումով նրա սահնակը բարձրացավ ու թռավ,
Եղջերուներով քաշված՝ հյուսիսային երեկոյան երկնքով։
Մաքրված մի բացատում մի տուն կար՝ լույսերով ամբողջը զարդարված։
Մենք իջանք, և նա մեզ ներս հրավիրեց։
Նա գնաց իր արհեստանոց, մինչ մենք տաքանում էինք բուխարու մոտ։
Ասաց․
— Հուսով եմ՝ կներեք ինձ, բայց մթնշաղին պիտի թռչեմ։

Սուրբ Ծննդյան առավոտյան արթնացա՝ մի քիչ շփոթված։
Թվում է՝ ամբողջ ճանապարհին քնած եմ եղել
Եվ ինձ տուն են բերել ու տարել իմ սենյակ։
Ծնողներս ասացին․
—Այս բացիկը քեզ է հասցեագրված, բայց ումից է՝ գաղափար անգամ չունենք։
Բայց ներսում ընդամենը մեկ տող կար, և երբ կարդացի՝ աչքերս լցվեցին.
Գրված էր․ «Ուրախություն էր բոլորիդ հետ ծանոթանալը»։
Փակիր աչքերդ ու հետ գնա անկողին։
Ես գիտեմ դու կարթնանաս և կփայլես, երբ առավոտը նորից գա։
Վերջին պատմությունը, հետո քնիր հանգիստ,
Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։