Միդասի ձեռք-Նյութապաշտություն, չափից դուրս ցանկությունը և նյութական հարստությունը կարող են վնասել մարդուն։
Պատմություն՝
Միդասի ձեռքի պատմությունը հունական առասպելներից է։ Միդասը հռոմեական մի թագավոր էր, ով հայտնի էր իր մեծամտությամբ։ Աստված Դիոնիսոսը նրան տալիս է ցանկություն՝ ցանկացած հպում որ նա անի, դառնա ոսկի։ Սկզբում Միդասը հիանում է իր նոր ուժով, բայց շուտով հասկանում է, որ սա դժբախտություն է, քանի որ անգամ իր սնունդն ու ջուրը վերածվում են ոսկու, և նա չի կարող սնվել։ Վերջում նա խնդրում է աստվածներին ազատել իրեն այս աղետից։ Դիոնիսոսը համաձայնվում է և Միդասը նորից վերադարձվում է սովորական կյանքին։
Արիադնեի թելը-բարդ իրավիճակից դուրս գալու ուղեցույց կամ բանալի։
Պատմություն՝
Արիադնեի թելը նույնպես հունական առասպելներից է։ Արիադնեն Կրետե կղզու թագավոր Մինոսի դստեր էր։ Կրետեում մի զարհուրելի վիշապ էր ապրում։ Թեսեոսը, աթենացին հերոսը, գնաց Կրետե՝ սպանելու մինոտավրին։ Արիադնեն նրան սիրահարվեց և օգնեց նրան սպանել վիշապին, և դուրս գալ լաբիրինթից։ Նա Թեսեոսին տվեց թելի գնդիկ, որը նա կապեց մուտքի մոտ, և երբ ներս մտավ, կարողացավ դուրս գալ, հետևելով թելի։ Այսպես Թեսեոսը սպանեց մինոտավրին և դուրս եկավ փրկված։
Հերկուլեսյան գործ-չափազանց բարդ, գրեթե անհնարին աշխատանք։
Պատմություն՝
Հերկուլեսը Զևսի որդի էր, բայց նրա կյանքը դժբախտություններ ուներ՝ Հերան (զևսի կինը) նախանձից ուղարկեց նրան 12 դժվար գործեր կատարելու, որպեսզի մաքրվի մեղքերից և հասնի անմահության։ Յուրաքանչյուր գործ շատ բարդ ու վտանգավոր էր, օրինակ՝ Լեռան լեռնաշղթայի Լեռայի հնձած գազանը սպանելը, Լերկենիայի օձերին փչելը, Արտեմիսի եղջերուն բռնելը, Հադեսի պարտեզից ոսկե խնձորներ բերելը և այլն։
Նարցիսիզմ-չափազանց ինքնասիրություն, ինքնամղձավանջություն։
Պատմություն՝
Նարցիսը շատ գեղեցիկ երիտասարդ էր, ում բոլորը սիրահարվում էին։ Սակայն նա համառորեն անտարբեր էր ուրիշների սիրո հանդեպ։ Մի օր, երբ նա դաշտում խոնարհվեց ջուր խմելու, իր ջրի երեսին տեսավ իր կատարյալ գեղեցկության պատկերը, և անմնացորդ սիրահարվեց դրան։ Նարցիսը ամբողջ ժամանակը անցկացնում էր նայելով այդ պատկերը, մինչև մահացավ, քանի որ չէր կարողանում հեռանալ այդ անիրական սիրուց։ Նրա մահից հետո, այնտեղ, որտեղ նա մահացավ, աճեց նարցիս ծաղիկ՝ նարցիսը։
Տանտալոս-Չկարողանալ հասնել ցանկալիին։
Պատմություն՝
Տանտալոսը Զևսի սիրելի թագավորն էր, բայց հպարտությունից սպանեց իր որդուն Պելոպսին, եփեց ու մատուցեց աստվածներին՝ փորձելով նրանց փորձության ենթարկել։ Աստվածները զայրացան ու դատապարտեցին նրան հավերժ տանջանքի՝ կանգնած ջրի ու մրգերի մեջ, որոնք խուսափում էին ամեն անգամ, երբ նա փորձում էր խմել կամ ուտել։
Սիրենների կանչ-Անկանխատեսված ցանկությունները վտանգավոր են
Պատմությունը՝
Սիրենները հին հունական դիցաբանության գեղեցիկ կանայք էին, որոնց երգերն ունեին կախարդական ուժ՝ գրավում էին նավաստիներին, և նրանք խորտակվում էին ժայռերին։ Հոմերոսի «Ոդիսական»-ում նկարագրվում է, որ Ոդիսևսը իր նավաստիների ականջները փակեց մեղրամոմով, որպեսզի չլսեն Սիրենների երգը։ Ինքը ցանկանում էր լսել երգը, բայց կապեց իրեն նավի մաստին, որպեսզի չկարողանա նավը մոտեցնել ժայռերին։ Նավաստիները չլսեցին նրա աղերսները և ապահով հաղթահարեցին անցումը։ Առասպելների որոշ տարբերակներում Սիրենները տեսնելով, որ Ոդիսևսը փրկվեց, նետվեցին ծովը և մահացան։
Ամազոնուհիներ-Կանայք նույնպես կարող են լինել ուժեղ ու անկախ
Պատմություն՝
Ամազոնուհիները հին հունական դիցաբանության մարտիկ կանայք էին, որոնք զբաղվում էին որսով, զենքով և մարտերով, հաճախ նաև նավարկությամբ։ Նրանք հիմնականում ապրել են առանձին և տղամարդկանց հետ միջամտությունը սահմանափակ էր։ Նրանց հայտնի թագուհիներից էին Հիպոլիտա և Պենթեզիլեա։ Հերակլեսը իր 12 աշխատանքներից մեկի ժամանակ պետք է նրանցից Հիպոլիտայի գոտին վերցներ։
Լաբիրինթոս-Խառնակ, անելանելի վիճակ
Պատմությունը՝
Ըստ հին հունական ավանդության՝ Կրետե կղզում Դեդալոսի կառուցած պալատը՝ բազմաթիվ շենքերով ու խճճված միջանցքներով, որի մեջ մանողը մոլորվում էր և չէր կարողանում դուրս գալ:
Թայֆոն-Բնության ուժերի վտանգ, և բարու ու չարի պայքար
Պատմությունը՝
Թայֆոնը հունական առասպելներում սարսափելի հրեշ էր՝ հարյուր վիշապի գլուխներով, մարտնչել է աստվածների դեմ ու շատերին պարտության մատնել։ Ըստ որոշ աղբյուրների՝ նա բնակվում էր Կիլիկիայում կամ Արիմիի երկրում՝ հրաբխային շրջաններում, որտեղ առաջացնում էր ժայթքումներ։ Թայֆոնը համարվում էր հրաբխային ուժերի և վտանգավոր քամիների մարմնացում։ Նրա մայրը՝ Էչիդնան, հրեշների մայր էր, և նրանց զավակներն էին Կերբերոսը, Լեռնեան Հիդրան և Քիմերան։ Հետագա մեկնաբանները նրան նույնացրել են եգիպտական Սեթի հետ՝ քաոսի ու ավերածությունների աստծո կերպարանքով։
Ադոնիս-Անթերի գեղեցկություն
Պատմությունը՝
Մյուռան (Զմյուռնիան) սիրահարվում է իր հորը՝ Կիպրոսի արքա Կինյուրասին և թաքցնելով իր ինքնությունը, կենակցում նրա հետ։ Երբ հայրը իմանում է ճշմարտությունը, ցանկանում է սպանել դստերը, բայց աստվածները խղճալով նրան վերածում են զմուռսի ծառի։ Այդ ծառից ծնվում է որդին՝ Ադոնիս։ Ադոնիսը մահկանացու, բայց հրաշալի որսորդ էր։ Ափրոդիտեն նրան զգուշացնում էր, որ հեռու մնա վտանգավոր վայրի կենդանիներից, սակայն նա չլսեց և դարձավ ահռելի վարազի զոհ։ Նրա բացառիկ գեղեցկությունը գրավեց Աֆրոդիտեի սիրտը, որը դարձավ նրա սիրելին։ Ադոնիսը մեռնում է, բայց Աֆրոդիտեի խնդրանքով Զևսը նրան մասամբ վերադառնում է մեռելների աշխարհից՝ տարվա կեսը մնալով երկիր, իսկ մյուս կեսը՝ Հադեսում։ Աֆրոդիտեի մոտ նա հիշատակվում է կարմերփյան ծաղկի տեսքով։