Վահան Թոթովենց «Մտածումի շիթեր»

Երբ մարդ չկրնար աշխատել՝ կա՛մ կը լռե կա՛մ կուլա։ Լռությունը Անհունին կրկներևույթն է տիեզերքին վրա։ Մարդ ընդհանրապես կուլա, որովհետև ամեն մարդ չկրնար Անհունության շարունակությունն ըլլալ։

Լույսի շարունակությունը, պատկերներու հաճախանքը, կյանքի խավարակուռ անկյունները թափանցելու Ուժը՝ դեպի գերեզման ստույգ վազք մը կը նշանակե։ Ընդհանրապես բանաստեղծները շուտ կը մեռնին, որովհետև շուտ կը տեսնեն։

***Գանգեր կան, որոնց մեջ կրնա սեղմվիլ վերջալուսային հորիզոնի մը բովանդակ կարմիրը, մրրկահույզ օվկիանոսին գիշերվան մը հառաչանքը, Անհունություն մը, խավար մը աստղազարդ, և արևելյան զեփյուռի մը տարագիր թևը։

***Պետք է մեծ մարդոց ընկերանալ՝ ներշնչվելու համար անոնց մեծ պատկերեն։ Պզտիկությունը ամենեն զզվելի բանն է Արևին տակ։

***Սափոր մը ջուրը ալիք չի կրնար կազմել և փրփուր չունի, ո՛չ ալ խաղաղ ծովերու աստվածային վեհությունը։

***Ձեզմե շատերը ընկերներ ունիք, որոնք կը պաշտպանեն ձեզ ձեր ստությանը մեջ, բարոյական նվաճում մըն է այդ անոնց համար և ընկերային կուռ չարիք մը, որ մարմին կառնե անմեղորեն, բայց մեծ է այդ զոհողությունը անհատական բարոյական տեսակետեն։ [ էջ ]

***Մի՛ սիրեք Սահմանը։ Եթե ըսեին ինձ, թե քու սահմանդ պիտի ըլլա մինչև անտեսանելի հորիզոնը՝ պիտի բողոքեի այդ անողոք կարգադրության հանդեպ։ Անսահմանության ըղձանքը անհագություն չէ։ Անհագությունը ծնունդ կառնե «Ես»֊ի փառամոլութենեն։ Անսահմանության ըղձանքը աստ­վածային Սաղմն է մարդոց մեջ։
1912 թ.

***Գարնան, ձյունհալի ժամանակ, երբ կը տեսնեմ լեռներու կողերեն դանդաղորեն վազող ջրերը, որոնք կուգան վարը, կը կազմեն մեծ առուներ և երթալով դեպի հովիտները կը միանան ուրիշ առուներու և կը հեղեղնան՝ կզգամ, որ մար­դուն հմտությունն ալ այդպես դանդաղորեն, կաթիլներով կը կազմվի և օր մըն ալ կը դառնա անդիմադրելի, հզոր և տի­րական։

Հոգեկան ուժն ալ, կյանքի զառիթափեն դարվար, կը կազմվի փոքրիկ կաթիլներով։

Արհամարհել փոքր բաները, կը նշանակե գաղափար չու­նենալ մեծությանց կառուցման մասին։

***Հոգ չէ, թե ուր դիմես, իմ փոքրի՛կ տղաս, դեպի մեծ ուրախություն կամ դեպի մեծ վիշտ, դեպի փոթորիկ և կամ դեպի մութ ատելություն․ գիտցի՛ր, որ քու քայլերդ պետք է ըլլան պայծառ։ Երբ ոտքերդ կը զարնես գետին և անոնք չեն թնդար, ոչ մի տեղ չես հասնիր դուն՝ իզուր է քու նպատակդ։

***Ավելի լավ է ըլլալ միամիտ, պարզ, ուրիշներու վստահող, զոհաբերող և ստեղծագործ, քան ըլլալ «իմաստուն», ամեն [ էջ ]բանի մեջ ետինը մտածել, ամեն բանի մեջ «իմաստության» ուժով հեռատեսնել դժբախտություն, ինտրիգ, մթություն։

Այսպես՝ իմաստությունը անարժեք է, անպետ և մինչև անգամ վտանգավոր՝ երբ մարդը կը հասցնե անշարժ, անթռիչ փիլիսոփայության մը։

***Պետք է մտածել մարդուն մասին։

Պետք է ջանալ մարդուն կարողությունները հասցնել իրենց բարձրագույն կատարելության։

Աստվածայի՛նը չէ, որ մեզ առավելապես կը շահագրգռե, այլ մարդկայինը։

Հեղափոխությունները կամաց֊կամաց մարդը մարդուն մեջ կը մխրճեն, մարդը կը մոտեցնեն մարդուն։

Աստվածներով զբաղիլը մեզ ոչ մի տեղ չի հասցներ։

Մարդը․․․ իմ նպատա՜կն է։

Կարդացե՛ք ստեղծագործությունը և կատարե՛ք ա  և բ  առաջադրանքները.
ա) Մեկնաբանե՛ք հետևյալ մտքերը.

• Պետք է ջանալ մարդուն կարողությունները հասցնել իրենց բարձրագույն կատարելության։
  Թոթովենցը հավատում է, որ մարդը պետք է անընդհատ աշխատի իր կարողությունների վրա, հասնի իր ներուժի գագաթնակետին։ Սա միայն անձնական առաջընթաց չէ, երբ մարդը կատարելագործում է իրեն, նա կարող է ավելի մեծ ներդրում ունենալ հասարակության մեջ։
  
• Ավելի լավ է ըլլալ միամիտ, պարզ, ուրիշներու վստահող, զոհաբերող և ստեղծագործ, քան ըլլալ «իմաստուն», ամեն բանի մեջ ետինը մտածել, ամեն բանի մեջ «իմաստության» ուժով հեռատեսնել դժբախտություն, ինտրիգ, մթություն։
  Թոթովենցը պնդում է, որ իրական իմաստությունը կայանում է անկեղծության, վստահության և ստեղծագործ լինելու մեջ։ Չափից դուրս «իմաստուն» մարդիկ կարող են դառնալ կասկածամիտ, պասիվ ու ոչ ստեղծագործ՝ կորցնելով կյանքի բուն իմաստը։
  
• Մի՛ սիրեք Սահմանը։ Եթե ըսեին ինձ, թե քու սահմանդ պիտի ըլլա մինչև անտեսանելի հորիզոնը՝ պիտի բողոքեի այդ անողոք կարգադրության հանդեպ։ Անսահմանության ըղձանքը անհագություն չէ։ Անհագությունը ծնունդ կառնե «Ես»֊ի փառամոլութենեն։ Անսահմանության ըղձանքը աստ­վածային Սաղմն է մարդոց մեջ։
  Նա հստակ տարբերակում է փառամոլության անհագությունը և հոգևոր, ստեղծագործական անսահման ձգտումը՝ որպես աստվածային սկիզբ։

բ) Ձեր ընտրությամբ մեկնաբանե՛ք երկու միտք:
«Լույսի շարունակությունը, պատկերներու հաճախանքը, կյանքի խավարակուռ անկյունները թափանցելու Ուժը՝ դեպի գերեզման ստույգ վազք մը կը նշանակե։ Ընդհանրապես բանաստեղծները շուտ կը մեռնին, որովհետև շուտ կը տեսնեն»
Թոթովենցը ենթադրում է, որ նրանք, ովքեր կարողանում են տեսնել կյանքի խորքերը, զգալ նրա լույսն ու մթությունը, ավելի արագ են հոգնում և վառվում այդ խոր ընկալումներից։ Բանաստեղծներն ու արվեստագետները հաճախ ավելի զգայուն են և ապրում են «շատ»՝ այդ պատճառով էլ նրանց կյանքը հաճախ կարճ է լինում։

«Արհամարհել փոքր բաները, կը նշանակե գաղափար չունենալ մեծությանց կառուցման մասին»
Այս միտքը շեշտադրում է այն գաղափարը, որ մեծը միշտ կառուցվում է փոքրերից։ Թոթովենցը նախատում է նրանց, ովքեր չեն գնահատում մանրուքները, որովհետև հենց այդ մանրուքներն են, որ ժամանակի ընթացքում դառնում են հիմք մեծ գաղափարների, կարողությունների և հաջողությունների համար։

Ապրիլի 29-մայիսի 3
Պատրաստվե՛ք դաս-քննարկման՝
Թեմա 17․ ՄԱԿ-ի և միջազգային այլ կառույցների դերը ժողովրդավարության կայացման գործում
ա/ Միավորված ազգերի կազմակերպության ստեղծումը, նպատակները, կանոնադրությունը
բ/ Եվրոպական ինտեգրման պատմական նախադրյալներ /էլ․ դասագիրք, էջ 31-38/․
Լրացուցիչ նյութեր՝
Միավորված ազգերի կազմակերպություն․ ՀՀ ԱԳՆ կայք
ՄԱԿ-ը Հայաստանում
Միավորված ազգերի կազմակերպության մանկական հիմնադրամ

Առաջադրանք
1․Կատարե՛ք էջ 33-ի գործնական աշխատանքը /լրացնե՛լ աղյուսակը/
/բլոգային աշխատանք/․

Թվարկել էկոլոգիական գործոնները, բերել օրինակներ։
Միջավայրի պայմանները մշտապես փոփոխվում են, և ցանկացած կենդանի էակ իր գոյությունը պահպանելու համար հարմարվում է այդ պայմաններին: Կենսոլորտի սահմաններում տարբերում են կյանքի չորս հիմնական միջավայրեր՝ ջրային, ցամաքաօդային, հողային միջավայրեր և կենդանի օրգանիզմները որպես կյանքի միջավայր:

Արտաքին միջավայրի այն բաղադրիչները, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի ազդում են կենդանի օրգանիզմների կենսագործունեության, թվաքանակի, աշխարհագրական տեղաբաշխման և տարածվածության վրա, կոչվում են էկոլոգիական գործոններ: Էկոլոգիական գործոններն ըստ իրենց բնույթի և օրգանիզմների վրա ունեցած ազդեցության՝ շատ բազմազան են: Պայմանականորեն՝ ըստ ծագման, միջավայրի գործոնները դասարակգվում են երեք մեծ խմբերի՝ ոչ կենսածին, կենսածին և մարդածին:

Ոչ կենսածին գործոններ: Այս խմբի գործոնների շարքին են դասվում անկենդան մարմինների գործոնները: Առաջին հերթին կլիմայական (լույս, ջերմություն, խոնավություն), հողի հատկությունները, տվյալ տարածքի ռելիեֆը, քամիները և այլն: Այս գործոնները կարող են ազդել օրգանիզմների վրա ինչպես ուղղակի, օրինակ լույսը, ջերմությունը, այնպես էլ անուղղակի, օրինակ՝ տվյալ տարածքի ռելիեֆը, որից կախված է մյուս գործոնների՝ քամիների և լույսի ազդեցության աստիճանը:

Կենսածին գործոններ: Այս խմբի գործոնները կենդանի օրգանիզմների միջև բոլոր հնարավոր փոխազդեցություններն են: Օրինակ, միջատներով բույսերի հոշոտումը, մեկ տեսակի օրգանիզմների կողմից մյուսներին ուտելը և այլն: Կենսածին գործոններով պայմանավորված փոխազդեցությունները բարդ են ու առանձնահատուկ և նույնպես կարող են լինել ուղղակի և անուղղակի:

Մարդածին գործոններ: Գործոնների այս շարքին են դասվում մարդկային գործունեության բոլոր ձևերը, որոնք փոխում են կենդանի օրգանիզմների գոյության միջավայրի պայմանները կամ անմիջականորեն ազդում են բույսերի, կենդանիների կամ այլ օրգանիզմների տարբեր տեսակների վրա: Մարդու կողմից բնության այս կամ այն տեսակների ոչնչացումը մարդածին ուղղակի գործոնի օրինակ է: Անուղղակի մարդածին գործոնի օրինակ է միջավայրի աղտոտումը:

ա)x∈(-∞;-3]U[1;∞]
բ)x∈(-5;2]
գ)x∈[-2;3)
դ)⌀

ա)x∈[-1;1]U[2;3
բ)⌀
գ)x∈
դ)x∈

ա)(-∞;+∞]

բ)[-5;-2]

գ)լուծում չունի

դ)(-∞;+∞]

ա)[-3;-1] U [1;+∞)

բ)[-2;2] U (7;∞)

գ)(-∞;5/12]

դ)(-∞;2]

ա)(1;+∞)

բ)(2;∞)

գ)x(-∞;-3/2) U [8;+∞]

դ)(-∞;-5) U [3/4;+∞)

ա)x∈(-∞;3/2]
բ)x∈[3/4;∞)
գ)x∈[7/2;∞)
դ)x∈[-0,5;∞)

ա)x∈[4;8]
բ)x∈[2;6]
գ)x=-1∓√57/4
դ)x=-5∓√37/6

ա)⌀
բ)x∈[2;∞)
գ)x=3
դ)x∈(-∞;∞)

Կարդում ենք Դանիել Վարուժան

1.Տեղեկություններ գտնել Դանիել Վարուժանի «Հացին երգը» ժողովածուի մասին։
Դանիել Վարուժանի «Հացին երգը» (հրատարակվել է 1915-ին, մահվանից անմիջապես առաջ) հայ գրականության նշանավոր բանաստեղծական ժողովածուներից է։ Այն ներկայացնում է մի յուրահատուկ, փառաբանող և խորհրդանշական հայացք դեպի հողը, գյուղացիական աշխատանքը, մարդու եւ բնության միասնությունը։

2.Ընտրել մեկ բանաստեղծություն, փոխադրել արևելահայերեն, վերլուծել։
Հարկիք

Եզներս են խարտյաշ, լույս ճակատներով,
Զոր պաճուճեր եմ նուսխայով կապույտ:
Գարունի առտվան օդեն են գինով. ―
Կնային, խաղա՜ղ, դաշտերուն անքույթ:
Ձմեռը զանոնք խարով սնուցի. ―
Մեհյանին պարարտ կուռքերն են կարծես:
Իրենց սանտրված պոչը թավարծի
Կլիզե իրենց կողերն` օձի պես:
Կսիրեմ անոնց նյուսը բյուրածալ,
Ռունգերնին տամուկ, բիբերնին խոշոր`
Ուր կա դաշտերուն երազն անայլայլ,
Ե´վ ճոճքը իրենց, և՛ պոչյունն հզոր
Հորիզոններե՜ն, երբ կերթան անվերջ
Եղջյուրնին մխած Արշալույսին մեջ:

Եզները
Եզերս շիկահեր են, ճակատներին՝ լույս,
Որոնց զարդարել եմ կապույտ նախշերով։
Գարնան առավոտվա օդից են հարբած —
Նայում են խաղաղ, անուշ դաշտերին։
Ձմռանը ես նրանց կերակրել եմ այրված խոտով —
Նրանք կարծես պարարտ կուռքեր են ախոռում։
Իրենց սանրած պոչը փափուկ սահում է
Եվ պտտվում կողքերին՝ ինչպես օձ։
Սիրում եմ նրանց մորթին՝ հազարավոր ծալքերով,
Նախնոսները խոնավ, բիբերը՝ խոշոր,
Որտեղ դաշտերի անխախտ երազն է,
Եվ նրանց օրորքը, և հզոր պոչի հարվածը։
Երբ անվերջ գնում են հեռու հորիզոններից
Եղջյուրները խրված՝ Արարատյան լուսաբացին։

Բանաստեղծության գլխավոր թեման գյուղատնտեսական կյանքի, բնության և կենդանու հանդեպ հիացմունքն է։ Եզերը ներկայացված են ոչ թե պարզապես որպես աշխատող անասուններ, այլ որպես մեծարելի, գրեթե աստվածային արարածներ, որոնց մեջ բանաստեղծը տեսնում է բնության ուժը։ Այս ստեղծագործությունը գյուղական կյանքի մի սքանչելի գեղարվեստական գովք է։ Բանաստեղծը վեր է բարձրացնում սովորականը՝ իր սիրո և հայացքի շնորհիվ վերածելով այն պոեզիայի։ Նա չի ուղղակի նկարագրում եզերին, այլ պատկերացնում է նրանց որպես գոյաբանական, գեղագիտական ու հոգևոր ուժեր։

3.Արևմտահայերեն տարբերակը սովորել անգիր, ձայնագրել։

Բառարան

https://www.canva.com/design/DAGmIKyEcqk/_HWKLH55XUYDTlIaJNVsPw/edit?utm_content=DAGmIKyEcqk&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton

Healthy lifestyle plays a very important role in each of our lives. Eating right favourable to our body’s healthy. We need to drink enough water. Our body needs to receive a sufficient amount of vitamins, which are found in food. We should walk, run, or play a sport, as it helps the body stay energetic and strong. Having quality sleep is important because it helps the body stay stable. We should refuse bad habits, as they more harm our health. One of the most important things is also to keep a clean environment — by having clean environment and air, we avoid many diseases.

When a favourite occupation becomes a specialty, work becomes much more enjoyable. Those who love to read can create a page where they share their opinions on the books they’ve read. If these peoples know different languages, they can become book translators and editors. To be in the world of books, one can work in bookstores or libraries. They could study Armenian or world literature and teach literature. A more interesting version could be writing books, becoming an author, and writing different interesting books. They could also organize festivals, literary events, where books and authors are discussed. Working in a publishing house, where they help bring the book to the reader, is another possibility. As for those who love sports, for example football or basketball, they can train and participate in competitions. They can learn coaching skills and work with children or youngers. They can also be organizers of sports events. They could write or talk about the sport or analyze it.

Задание 1.

Чтение рассказов Н․В․ Гоголя «Шинель» и « Нос».

Проблемные вопросы к рассказу «Шинель»:

1. Почему шинель, как предмет одежды, становится важным символом в рассказе?
   Шинель в рассказе Гоголя становится символом социального статуса, но не только в прямом смысле, а скорее в том, что она представляет собой необходимость для выживания и социальной адаптации. Для Акакия Акакиевича она — не просто вещь, а единственное средство защиты от холода и унижения. Это не просто предмет одежды, а символ его невидимости и социальной изоляции. Шинель символизирует и то, как внешний вид человека (его одежда, в частности) влияет на восприятие его в обществе, как он воспринимается другими. Кроме того, она является первым и единственным предметом, который в какой-то момент дает Акакию ощущение ценности и даже вызванного им, возможно, мимолетного уважения. Потеря этой шинели, как и смерть Акакия, становится знаковым моментом, подтверждающим, что для людей вроде него в обществе нет места, они остаются невидимыми, пока не поднимут какой-то внешний предмет — в данном случае шинель.
   
2. Как в рассказе изображены проблемы социальной изоляции и отчуждения?
   Гоголь мастерски изображает социальную изоляцию Акакия Акакиевича через его обособленность как от окружающих людей, так и от собственного общества. Акакий Акакиевич — человек на краю социальной иерархии. Он находится на самом дне бюрократической лестницы, его работа не имеет значения, и он не имеет своего места среди окружающих. Он покорен судьбе и подавлен системой, где человек теряет свою индивидуальность, превращаясь в элемент машины, просто выполняющий обязанности. Он не имеет друзей и не может выразить свои чувства, его внутренний мир остается скрытым от других, его существует только работа и потребность в шинели. Даже когда он получает новую шинель, это не делает его более значимым в глазах окружающих — она лишь дает ему короткий момент счастья, который мгновенно исчезает. В этом контексте Гоголь рисует картину глубокого отчуждения и безысходности для простого человека в бюрократическом мире.
   
3. Какие идеи о человеческой жизни и судьбе высказывает Гоголь через трагическую судьбу Акакия Акакиевича?
   Через трагедию Акакия Акакиевича Гоголь поднимает вопросы о маленьком человеке, его судьбе и месте в мире. Акакий Акакиевич — это символ безликой массы людей, которых общество не замечает и не ценит, но которые, тем не менее, вынуждены существовать в рамках существующих социальных норм. Жизнь Акакия — это судьба без больших событий, его существование представляется серым и непримечательным, пока не случается трагедия. Его стремление к «достойному» существованию через обладание шинелью и попытки улучшить свою жизнь кажутся абсолютно несоизмеримыми с социальной реальностью, где человек — это просто винтик в огромной машине. Гоголь показывает, как судьба таких людей обречена на трагичность: незамеченная жизнь, без изменений и значимости, и трагическая смерть, которая тоже не приносит ему уважения, а лишь приводит к забвению. В этом контексте Гоголь раскрывает судьбу обездоленного человека, который не может добиться достойного существования в условиях бюрократической системы.
   
4. Почему Гоголь акцентирует внимание на мелочах, таких как имя главного героя, его положение в обществе, его внутренний мир?
   Мелочи в рассказе играют важную роль в передаче характера Акакия Акакиевича и его места в обществе. Имя героя — Акакий Акакиевич — уже звучит как уменьшительно-ласкательное, что сразу же создает образ человека, который является незначительным и ничем не выделяется из массы. Его имя, так же как и его жизнь, не вызывает у окружающих интереса. Положение в обществе также акцентировано через его работу: он — незаметный чиновник, чья жизнь ограничена рамками его канцелярской работы, и он не способен выбраться за пределы этой рутины. Внимание к внутреннему миру Акакия Акакиевича, его мелким радостям и переживаниям, а также его покорности и безмолвному существованию подчеркивает идею неизменности судьбы «маленького человека» в условиях жестокого и беспощадного общества. Все эти мелочи создают запечатленную картину жизни, которая важна для понимания трагизма судьбы героя.
   
5. Какова роль чиновничества в жизни Акакия Акакиевича? Какие критические замечания делает Гоголь в отношении бюрократии?
   Чиновничество в рассказе Гоголя изображено как жестокая и беспомощная система, где личность становится просто механизмом в огромной бюрократической машине, потерявшем всякую ценность. Для Акакия Акакиевича его работа — это не только его существование, но и символ его бессмысленной и безличной жизни. Он не занимает высоких постов, не обладает значимостью, и никто не замечает его работы. Гоголь с иронией и сарказмом показывает, как система бюрократии игнорирует реальную ценность людей, заменяя их клише и унижением. Бюрократия не дает места личной инициативе или человеческим эмоциям. В итоге Акакий Акакиевич становится примером для Гоголя того, как бюрократическая система поглощает личность, делает ее ничем иным, как инструментом без души и смысла.

Проблемные вопросы к рассказу «Нос»:

1. Что символизирует исчезновение носа у чиновника Ковалева?
   Исчезновение носа у Ковалева может символизировать утрату его социального статуса и личной идентичности. В обществе, где внешний вид и положение имеют огромное значение, потеря носа — важного элемента человеческого облика — является метафорой утраты собственного «я». Это также отражает бессмысленность и абсурдность бюрократического мира, где человек воспринимается не как личность, а как его социальный статус и внешние атрибуты. Нос, как объект, в который превращается важный чиновник, символизирует социальные иерархии и их пустоту.
   
2. Как в рассказе Гоголь изображает абсурдность социальных и человеческих отношений?
   Гоголь изображает абсурдность социальных и человеческих отношений через превращение носа Ковалева в самостоятельное существо, которое имеет собственную жизнь, статуса и влияние на общество. Эта ситуация абсурдна, ведь нос, находясь в роли важного статского советника, демонстрирует, как в мире, управляемом масками и социальными ролями, человек может потерять свою суть и стать лишь символом статуса. Герои, такие как Иван Яковлевич и Ковалев, не понимают всей абсурдности происходящего, что подчеркивает отсутствие реального самосознания и направленность на поверхностные ценности.
   
3. Почему Ковалев так сильно переживает потерю носа? Что это говорит о его характере и обществе, в котором он живет?
   Ковалев сильно переживает потерю носа, потому что его самоуважение и общественный статус зависят от его внешнего вида и социальной принадлежности. Он — типичный представитель чиновничества, который оценивает себя по уровню своего положения в обществе. Его переживания о потере носа показывают его поверхностность, а также подчеркивают значимость внешних признаков и их влияние на личность. Он не задумывается о внутреннем содержании, а переживает исключительно по поводу утраты внешнего признака «высокого положения», что указывает на общество, в котором человек воспринимается через его социальную маску.
   
4. Какие особенности гоголевской сатиры можно выделить в «Носе»?
   Гоголевская сатира в «Носе» выражена через преувеличение и иронию. С помощью абсурдного сюжета, где нос становится самостоятельным персонажем, Гоголь высмеивает бюрократию, социальные устои и лицемерие общества. Он обостряет темы тщеславия, человеческой слабости, страхи и абсурдности существования в условных социальных рамках. Превращение носа в статского советника — это высмеивание идеи, что внешность и статус важнее сути человека. Гоголь использует комичные элементы, чтобы показать и критикует ничтожность социальных ролей и лицемерие общественного положения.
   
5. Что можно сказать о роли абсурда в рассказе и как он влияет на восприятие действительности персонажами?
   Абсурд в рассказе играет ключевую роль, нарушая привычное восприятие реальности и вводя элементы фантастического. В то время как персонажи, такие как Ковалев, воспринимают исчезновение носа как нечто чудовищное, они не осознают абсурдность происходящего. Это находит отражение в их поведении — они не замечают нелепости ситуации, что подчеркивает их слепоту к истинной реальности, в которой внешние атрибуты гораздо важнее реального содержания личности. Абсурд в рассказе позволяет Гоголю акцентировать внимание на социальных структурах и на том, как они могут превратить человека в нечто большее, чем просто индивидуум, с ярко выраженным статусом, но без настоящей сущности.
   
6. Как в рассказе «Нос» проявляется конфликт между личной идентичностью и социальной маской?
   Конфликт между личной идентичностью и социальной маской проявляется через персонажа Ковалева, который беспокоится не о своем внутреннем мире, а о своем внешнем облике и статусе. Его нос, ставший самостоятельным персонажем, символизирует его социальную маску — нечто, что важно для его существования в обществе, но не связано с его подлинной личностью. Сама потеря носа символизирует утрату его социальной роли, что для него является экзистенциальной трагедией, так как он полностью отождествляет себя с этим социальным маском. Гоголь показывает, как общество силой навязывает роль, в которой человек теряет свою личность, превращаясь в продукт этой роли.

https://www.canva.com/design/DAGmIK6_lHQ/RBFvaj1XtcHawZMQymX_rw/edit?utm_content=DAGmIK6_lHQ&utm_campaign=designshare&utm_medium=link2&utm_source=sharebutton