Կենդանական ռեսուրսների պահպանումը և վերականգնումը կարևոր է բնության հավասարակշռությունը պահպանելու համար։ Մարդկային գործունեության հետևանքով շատ կենդանիներ կանգնած են վերացման վտանգի առաջ։ Այդ պատճառով անհրաժեշտ է պաշտպանել նրանց բնական միջավայրը, սահմանափակել որսը և պահպանել հազվագյուտ տեսակները։

Կենդանական ռեսուրսների վերականգնումը ներառում է կենդանիների բազմացումը և դրանց վերադարձը բնական միջավայր։ Ստեղծվում են արգելավայրեր և ազգային պարկեր, որտեղ կենդանիները գտնվում են պաշտպանության տակ։ Այս միջոցառումները նպաստում են կենդանական աշխարհի պահպանմանը և ապահովում դրա գոյությունը ապագայում։

Ինքնուրույն աշխատանք

Հաշվել արտահայտության արժեքը.

Հաշվենք՝ օգտագործելով հայտնի արժեքները և բանաձևերը.

$\sin {30}^{\circ }+\cos {60}^{\circ }=\frac{1}{2}+\frac{1}{2}=1$

$4\sin {30}^{\circ }\cos {45}^{\circ }+2\sin {45}^{\circ }=4\cdot \frac{1}{2}\cdot \frac{\sqrt{2}}{2}+2\cdot \frac{\sqrt{2}}{2}=\sqrt{2}+\sqrt{2}=2\sqrt{2}$

2/2*1-√3/2*√3/2=1-3/4=1/4

1/4*√2/2+√3/2*√3/2=6+√2/8

1/4+3/4​=1

√2*√2/2+10*1/2=1+5=6

0⋅cos5π​+4⋅1/2​⋅1=2

sin(42∘+48∘)=sin90∘=1

cos(π/15​+3/5π​)=cos2π​/3=−1/2

Պարզեցնել արտահայտությունը.

sin x cosy-cos x sin y=sin (x−y)

sin(α+β−β)=sin α

4 cos α⋅sin α

2 sin α cos α=sin 2α

4 sin α cos α=2 sin 2α

2 sin 2a

3 քայլ, որոնց շնորհիվ երկրագնդի վրա ավելի շատ մարդ կարող է ապրել։

Երկրի վրա ավելի շատ մարդ կարող է ապրել, եթե առաջին հերթին ապահովվեն կյանքի հիմնական պայմանները՝ մաքուր ջուրը, բավարար սնունդը և առողջապահությունը։ Երբ մարդիկ ունեն առողջ ապրելակերպի հնարավորություն, նրանք ավելի քիչ են հիվանդանում, ավելի երկար են ապրում և կարողանում են հոգ տանել իրենց ընտանիքի մասին։ Դրա համար մենք կարող ենք խնայել ջուրը, չվատնել սնունդը, օգնել կարիքավորներին և աջակցել բարեգործական ու սոցիալական ծրագրերին։

Երկրորդ կարևոր քայլը կլիմայի փոփոխության դեմ պայքարն է։ Շրջակա միջավայրի աղտոտումը, անտառահատումները և գլոբալ տաքացումը բերում են բնական աղետների, որոնք վտանգում են մարդկանց կյանքը և բնակության տարածքները։ Եթե պահպանենք բնությունը, մաքուր պահենք օդը և ջուրը, ապա Երկիրը կմնա անվտանգ բնակվելու համար։ Մենք կարող ենք քիչ աղտոտել, ծառեր տնկել, խնայել էլեկտրաէներգիան և ավելի շատ քայլել կամ օգտվել հանրային տրանսպորտից։

Երրորդ քայլը կրթության զարգացումն է։ Կրթված մարդիկ ավելի ճիշտ որոշումներ են ընդունում, գիտեն ինչպես պահպանել իրենց առողջությունը և ինչպես խնայել բնական պաշարները։ Կրթությունը օգնում է ստեղծել ուժեղ և կայուն հասարակություն։ Դրա համար պետք է լավ սովորել, հետաքրքրվել նոր գիտելիքներով, օգնել մյուսներին և կարևորել կրթության դերը մարդու կյանքում։

Close your eyes, and go back to bed,
I know you’ll rise and shine when morning comes again.
One last story then you rest your sleepy head,
Close your eyes and go back to bed.
When I was young, just about your age,
We travelled north to where it’s winter every day.
All roads end somewhere so we walked most of the way,
And met some kind stranger on the eve before Christmas day.

He smiled behind a beard white and offered us a ride,
Back to his home where he said we could spend the night.
With a gentle lift his sleigh had taken flight,
Drawn by reindeer through that northern evening sky.
There in a clearing was a house all strung with lights.
We landed softly and he welcomed us inside.
He headed for his workshop as we warmed up by the fire.
He said, “I hope that you’ll excuse me, but at dusk I’ve got to fly.”

I woke up on Christmas morning a little bit confused.
I must’ve slept the whole way home and been carried to my room.
I know you’re thinking “how could all of that be true?”
My parents said, “This card is signed to you,
And who it’s from we haven’t got a clue.”
But there inside, was just one line and as I read my eyes grew wide
It said, “it was a pleasure meeting all of you.”
Close your eyes, and go back to bed.
I know you’ll rise and shine when morning comes again.
One last story then you rest your sleepy head.
Close your eyes and go back to bed.

Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։
Ես գիտեմ դու կարթնանաս և կփայլես, երբ առավոտը նորից գա։
Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։
Վերջին պատմությունը, հետո քնիր հանգիստ,
Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։
Երբ ես փոքր էի, գրեթե քո տարիքին,
Մենք ճամփորդեցինք հյուսիս՝ ուր ձմեռն էր ամեն տեղ։
Բոլոր ճանապարհները մի տեղ վերջանում են, ու մենք քայլեցինք դրանց մեծ մասը,
Եվ Սուրբ Ծննդյան նախօրեին հանդիպեցինք մի բարի անծանոթի։

Նա ժպտաց՝ սպիտակ մորուքի ետևից, ու առաջարկեց մեզ ուղեկցել,
Տանել իր տունը, որտեղ ասաց՝ գիշերելու տեղ կտա։
Նուրբ շարժումով նրա սահնակը բարձրացավ ու թռավ,
Եղջերուներով քաշված՝ հյուսիսային երեկոյան երկնքով։
Մաքրված մի բացատում մի տուն կար՝ լույսերով ամբողջը զարդարված։
Մենք իջանք, և նա մեզ ներս հրավիրեց։
Նա գնաց իր արհեստանոց, մինչ մենք տաքանում էինք բուխարու մոտ։
Ասաց․
— Հուսով եմ՝ կներեք ինձ, բայց մթնշաղին պիտի թռչեմ։

Սուրբ Ծննդյան առավոտյան արթնացա՝ մի քիչ շփոթված։
Թվում է՝ ամբողջ ճանապարհին քնած եմ եղել
Եվ ինձ տուն են բերել ու տարել իմ սենյակ։
Ծնողներս ասացին․
—Այս բացիկը քեզ է հասցեագրված, բայց ումից է՝ գաղափար անգամ չունենք։
Բայց ներսում ընդամենը մեկ տող կար, և երբ կարդացի՝ աչքերս լցվեցին.
Գրված էր․ «Ուրախություն էր բոլորիդ հետ ծանոթանալը»։
Փակիր աչքերդ ու հետ գնա անկողին։
Ես գիտեմ դու կարթնանաս և կփայլես, երբ առավոտը նորից գա։
Վերջին պատմությունը, հետո քնիր հանգիստ,
Փակիր աչքերդ, և վերադարձիր անկողին։

Բջջի նախապատրաստումը բաժանման տեղի է ունենում միջֆազայի ընթացքում։ Այս փուլում բջիջը աճում է, նյութափոխանակությունը ակտիվ է, և կատարվում է բջջի համար անհրաժեշտ նյութերի կուտակում։ Կրկնապատկվում են օրգանելները, որպեսզի բաժանումից հետո նոր բջիջները կարողանան նորմալ գործել։ Միջֆազայի ընթացքում տեղի է ունենում նաև ԴՆԹ-ի կրկնապատկում։ ԴՆԹ-ն պատճենվում է, ինչի շնորհիվ բջջի բաժանման ժամանակ յուրաքանչյուր դուստր բջիջ ստանում է նույն և ամբողջական ժառանգական տեղեկատվությունը։ Այս բոլոր գործընթացների արդյունքում բջիջը լիովին պատրաստ է բաժանման։

Ծնոթացե՛ք հետևյալ թեմայի հետ՝ «Քրիստոնեության հռչակումը պետական կրոն»
Պատասխանե՛ք հետևյալ հարցերին
1- Ի՞նչ քրիստոնեական հայտնի համայնքներ կային Հայաստանում I դարում։
Քրիստոնեությունը սկսել է Հայաստան ներթափանցել արդեն I դարից: Քրիստոնյա քարոզիչները՝ Թադեոս և Բարդուղիմեոս առաքյալները և նրանց աշակերտները, գալիս էին Հայաստան և քարոզում նոր վարդապետությունը: ժողովրդին հասկանալի լինելու համար նրանք սովորում էին հայերեն, ուստի հասան նշանակալից հաջողությունների՝ հիմնադրելով Հայաստանում վաղ քրիստոնեական առաջին համայնքները: Քանի որ Հայոց քրիստոնեական եկեղեցու հիմնադիրները եղել էին Հիսուսի աշակերտները կամ առաքյալները, քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելուց հետո այն կոչվեց առաքելական: III դ. վերջերին և IV դ. սկզբներին քրիստոնեական համայնքներ էին ստեղծվել թագավորության գրեթե ամբողջ տարածքում, ինչը հող նախապատրաստեց քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելու համար:

2-Ինչպիսի՞ սոցիալ-քաղաքական նախադրյալներ կային Հայաստանում Քրիստոնեության պետական կրոն դառնալու համար։
Հայաստանում քրիստոնեության պետական կրոն դառնալու նախադրյալները ներառում էին արտաքին քաղաքական լարվածությունը՝ Պարսկաստանի և Բյուզանդիայի միջև, ինչը նպաստեց Հայաստանի անկախություն ձգտելուն։ Հայոց արքայական ընտանիքի, հատկապես Տրդատ III-ի աջակցությունը կարևոր դեր խաղաց։ Հիշատակման է նաև հայ ժողովրդի պատրաստակամությունը փոխելու իր կրոնական հավատները, միտումը դեպի համընդհանուր արժեքներ։ Պաշտոնական ընդունումից առաջ քրիստոնեությունն արդեն տարածվել էր որոշ հատվածներում, և այդ համընդհանուր կրոնը դարձավ երկրի միասնականության հիմքը։

3- Ի՞նչ փոփոխություներ տեղի ունեցան Քրիստոնեության ընդունումից հետո։
Կործանվեցին հեթանոսական տաճարներն ու մեհյանները, դրանց փոխարեն կառուցվեցին եկեղեցիներ։ Նոր կրոնը նպաստեց դպրության զարգացմանը՝ ստեղծվեցին նոր կրթական կենտրոններ և թարգմանչական շարժում։ Հայկական ինքնությունը սկսեց ձևավորվել քրիստոնեական արժեքների հիման վրա։ Քրիստոնեությունն ամրապնդեց թագավորի և եկեղեցու կապը, ինչը օգնում էր պահպանել կենտրոնական իշխանությունը։ Հայաստանը ձեռք բերեց միջազգային նոր կապեր՝ քրիստոնեական պետությունների հետ, ինչը կարևոր էր քաղաքական և ռազմական անվտանգության համար։

Հայոց պատմություն 10, էջեր 117-120

Կնոջս մահից հետո ես մենակ եմ ապրում: Զբաղվում եմ տան գործերով, ինքս եմ խոհանոցում պատրաստում:

Ծանոթներս համարում են, որ ես արժանի եմ դասվել  ֆրանսիացի մեծ խոհարարներին շարքերը, ինչը բավական չփազանցեցված է: Խոհարարությունը միշտ էլ եղել է իմ կիրքը, եթե հիշենք այն գազոջախը, որը ես նվիրեցի ինքս ինձ թոշակի անցնելու կապակցությամբ: Հաճախ ես հրավիրում եմ ընկերներիս, ավելի ճիշտ՝ նրանց, ովքեր մնացել են: Տոնական օրերը միշտ էլ լավ առիթ են որևէ համեզ բան պատրաստելու համար: Բայց այս տարի, բոլորը մեկնել են, ոմանք դեպի արևաշող կղզիներ, ոմանք էլ՝ ձյունառատ լանջեր՝ երիտասարդությունը հիշելու: Իսկ ես չեմ սիրում փոխել իրերի սովորական դրվածքը և հրաժարվել իմ փոքրիկ խենթություններից, այդ պատճառով էլ որոշեցի մնալ տանը իմ շան և մենակությանս հետ: Եվ այդ ժամանակ ես մտածեցի իմ տուն հրավիրել Սուրբ Գրվածքի  աստվածներին: Ի վերջո՝ ռիսկը ազնիվ գործ է: Վաղ Առավոտյան գնացի եկեղեցի: «Այս տարի չեմ գնա կեսգիշերվա պատարագին, այլ կհրավիրեմ մեծարգո հյուրերին»՝ մտածեցի ես: Ես աղոթեցի ոչ սովորականի պես, որպեսզի ոչ ոքի չնեղացնեմ՝ հիշատակելով Եհովային, Հիսուսին (Աստծո որդուն քրիստոնյաների և հենց Աստծո համար) և Ալլահին: Ծնկաչոք խնդրում էի բարձրյալներին բարեհաճ լինել իմ նկատմամբ այս յուրահատուկ օրը, երբ հոգնած տարին պատրաստվում է իր պարտականությունները զիջել ավելի երիտասարդ, ավելի եռանդուն և հույսերով լի տարվան:

Խանութներով անցնելուց և անհարժեշտ մթերքը գնելուց հետո եսարդեն գազոջախիս մոտ էի:

Ճաշացանկը չպետք է ոչ ոքի նեղացներ: Հետևաբար չէր լինի ոչ խոզի միս, ոչ էլ ալկոհոլ, բայցևայնպես կարելի է մի քանի շիշ գինի դնել իմ սեփական մառանից: Բարեբախտաբար տարվա վերջին օրը ուրբաթ էր և ես որոշեցի ձկնային հյուրասիրություն պատրաստել: Ես համոզված էի, որ այդ դեպքում բոլոր աստվածները գոհ կլինեին: Մսի միակ կտորը բաժին էր հասնելու իմ հավտարիմ ընկերոջը՝ շանս, ով նույնպես պետք է նշեր այդ տոնական օրը:

Մեծ բուխարու մեջ ուրախ վառվում էր բուրավետ փայտե կրակը, դրանից ոչ հեռու կանգնած էր գեղեցիկ եղևնին, որը ես կտրել էի անտառում: Ես և կինս սովորություն ունեինք եղևնին հավաքելու միայն տարվա ավարտի տոներից հետո, այդ պատճառով եղևնին դեռ կանգնած էր իր տեղում՝ անծանոթ մնալով էլէկտրականությանը: Եղևնու շուրջբոլորը ես շարեցի տարբեր չափերի և գույների մոմեր: Կրակների արտացոլանքները պար էին բռնել պատերի վրա. կարծես թատերական ներկայացում լիներ: Այդ ամենից սենյակն ավելի տաք ու հարմարավետ էր թվում:

Երբ վերջապես ամեն ինչ պատրաստ էր, ես թեքեցի իմ բազկաթոռը դեպի մուտքի դուռը և նստեցի, Ֆիդելիոն՝ իմ շունը, նստեց ոտքերիս մոտ: Ես չէի համբերում, թե երբ կտեսնեմ իմ աստվածային հյուրերին:

Ժամանակը գնում էր: Գնալով իմ ոգևորությունը մեծանում էր՝ արդյոք նրանք կգան: Տասներկուսից տասնհինգ պակաս է, երեք է պակաս, երկու, մեկ… Իմ հին նորմանդական ժամացույցը հերթով խփեց բոլոր տասներկու զարկեր: Վերջին զարկի հետ դուռը բացվեց և հայտնվեց մի մարդ, նա երիտասարդ չէր, բայց բավական առույգ էր երևում: Երկար մազերը փռված էին նրա ուսերին, գրեթե խառնվելով նրա խնամվախ ճերմակ մորուսին: Եկեք չվախենանք բառերից, որովհետև այս ամենի հետ միասին նրա տեսքը իսկապես աստվածային էր: Թեև ես զարմացա, նրա գլխի շուրջ լուսապսակ չտեսնլով: Մի տարօրինակ բան ևս եղավ՝ Ֆիդելիոն, ով, ինչպես և հարկն է իսկական շանը, անծանոթներին բարեհամբույր դիմավորելու սովորություն չունի, բայց այս անգամ, նա տեղից չշարժվեց այլ մնաց ոտքերիս մոտ պառկած: Նա նույնիսկ մի աչքը չբացեց, որպեսզի մեր տուն այցելած անծանոթին տեսնի:

Անկեղծ ասաց՝ ես չգիտեի, թե ում, ավելի ճիշտ՝ որ աստծո հետ եմ հանդիպել: Ես ուզում էի ծնկի գալ նրա առաջ և հարգալից համբուրել նրա ձեռքը, որպես ողջույն, նա կանգնեցրեց ինձ:

-Մտեք իմ դրության մեջ,- դողացող ձայնով ասացի ես,- ամեն օր չէ, որ իմ տուն եմ հրավիրում աստվածներին, թեև Դուք դեռ առաջինն եք:

-Մենք, առաջինն ու միակն ենք, — ասաց նա հանդարտ և խիստ:

Ես չկարողացա թաքցնել զարմանքս:

– Չեմ հասկանում, թե ինչու,-շարունակեց նա, բայց դուք, երկրիբնակիչներդ, բազմացրել եք ինձ: Երբ ես քարոզում էի՝ «աճեք ևբազմացեք» , նկատի ունեի ձեզ, ոչ թե ինձ: Եվ ահա, ես ամենաքիչը ունեմ երեք անուն, որոնց պետք է արձագանքեմ: Ալահ, Յահվե և Աստված: ԵՍ էլ չեմ խոսում Բուդդայի, ով ընդամենը ձեզ նման մահկանացու էր, և մյուս անունների մասին, որոնցով կոչում են ինձ տասնյակ աղանդներ: Այդ աղանդները իրենց կրոն են անվանում և իմ անունից քարոզում են, որպեսզի առաջ տանեն իրենց առևտուրը: Ամեն դեպքում, դա ինձ չի անհանգստացնում, քանի դեռ այս բոլոր կրոնները միմյանց հետ խաղաղության և համերաշխության մեջ են, ես դրա մեջ վատ բան չեմ տեսնում: Ինչ անունով ել դիմեն ինձ, այդ, այսպես կոչված մարգարեները, ինչպես էլ, որ օգտագործեն իմ խոսքերը, ես դեմ չեմ: Ես միայն ուզում եմ, որ իմ երեխաները երջանիկ լինեն, իսկ դուք բոլորդ իմ երեխաներն եք:

Այս ամենը լսելուց հետո ես առաջարկեցի Արարչին մոտենալ սեղանին, բայց ցավոք, նա մերժեց իմ առաջարկը:

-Ես գիտեմ քո խոհարարական տաղանդի մասին,-ասաց նա,- դու հրաշալի սեղան ես պատրաստել՝ համեղ ուստեստներով, բայց այս ամենը իմ և քո համար շատ առատ է: Այստեղ ընդամենը հինգ ամսե է, բայց ուտելիքը կբավականացնի ամենաքիչը քսան քաղցած մարդ կերակրելու համար, ովքեր շատ վաղուց հնարավորություն չեն ունեցել կուշտ ուտելու: Բաց արա քո դուռը, ներս թող կյանքից հիասթափված, անտուն մնացած և դժբախտ մի քանի հոգիներ, նրանց, ովքեր զրկված են եղել հաջողության այն ուղուց, որից օգտվել են ամենահաջողակները: Դրանից հետո, դու ոչ միայն քեզ միայնակ չես զգա, այլև կհասկանաս, որ դարձել ես բոլորովին այլ մարդ:

Ես ուզում էի, որևէ բան պատասխանել, բայց Աստվածն, Ալահը, Յահվեն, անվանեք նրան ինչպես ուզում եք, ասես մի հրաշքով անհետացավ: Իմ զարմանքն այնքան մեծ էր, որ ինձ թվաց, թե այսքան ժամանակ քնած էի: Երկար ժամանակ ես մտածում էի, թե ինչպես վարվել: Ֆիդելիոն այդպես էլ տեղից չշարժվեց: Ես կամաց-կամաց ուշքի եկա, հայացքս ընկավ տաք վերարկուիս և գլխարկիս վրա: Ամանորյա սառնամանիքից պաշտպանվելու համար անհրաժեշտ պարագաները վրաս գցելուց հետո ես արագ դուրս եկա տանից: Եկեղեցու մոտ կանայք, երեխաներ և ծերունիներ էին կանգնած, ովքեր ամաչելով պարզում էին անցնողներին իրենց ձեռքերը: Քիչ հեռու տղամարդիկ և կանայք տեղավորվել էին թղթե ինքնաշեն կացարաններում: Ամենուրեք աղքատություն ու քաղցր էր, այն ժամանակ, երբ իմ տան սեղանը լի էր համեղ ուտեստներով, որոնք վաղը կհայտնվեին աղբանոցում՝ հյուրերի բացակայության պատճառով: Վերջապես ես համարձակվեցի հրավիրել այդ թշվառ մարդկանց իմ տուն՝ տաքանալու և քաղցը հագեցնելու:

Սկզբում իմ առաջարկը նրանց կասկածելի թվաց, բայց հետո նրանցից մեկը ասաց.

-Սրա երգը շատ քաղցր է, երևի խաբում է, կամ էլ չի խաբում, ամեն դեպքում կորցնելու բան չունենք: Գնացինք:

Ահա այսպես ես հայտնվեցի իմ փողոցի վրա՝ տարօրինակխմբի հետ՝ սևամորթներ, սպիտակամորթներ, դեղնամորթներ, մուսուլմաններ, քրիստոնյաներ, հրեաներ, անհավատներ, կանայք և երեխաներ: Թվում էր, թե աղետներից փախչող քոչվորների մի փոքր խումբ գնում է դեպի մարդկայնության և հույսի փոքր կրակը:

Նրանք մտան իմ տուն և քաղաքավարի մաքրեցին իրենց ձյունոտ կոշիկները: 

Իմ հյուրերը կարկամելով առաջ գնացին՝չիմանալով, թե ինչպես պետք է պահեն իրենց նման իրավիճակում:

Նրանք չէին համարձակվում նստել գեղեցիկ բազմոցին ուբազաթոռներին: Շամպայնի առաջին գավաթից հետո իմ հյուրերի այտերը վարդագույն դարձան և նրանց զրույցը աշխուժացավ: Հյուրասիրությունը բոլորին շատ դուր եկավ և նրանք գովասանքի խոսքեր շռայլեցին, իսկ ավանդական կոնյակ-կարկանդակ-սուրճ հյուրասիրությունից հետո ներկաները սկսեցին զրուցել տարբեր թեմաներից: Հնչեցին երգեր, երեխաները հեռուստացույց էին նայում: Առավոտյան երեքնանց կեսին մոտ մենք միմյանց հրաշալի Նոր տարի և ամուր առողջություն մաղթեցինք, ինչից հետո տղամարդիկ և երեխաները քնեցին՝ ով բազմոցին, ով էլ գետնին, կանայք առանձնացան խոհանոցում, իսկ ես գնացի իմ նջասենյակ, պառկեցի տաք ու փափուկ անկողնում, ես անսահման գոհ էի, թե ինչպես անցավ իմ կյանքի լավագույն ամանորյա գիշերը:

Երբ ես արթնացա խոհանոցը հավաքված էր, իսկ ափսեները՝ լվացված: Բոլորը իրերը իրենց տեղում էին, ասես իմ կինը իջել էր երկնքից և ամեն ինչ կարգի բերել, իսկ իմ երեկվա հյուրերը վերադարձել էին իրենց աղքատ ու տխուր կյանքին:

Մի քանի օր հետո վերադարձան իմ հին ընկերները: Ես պատմեցի նրանց այն անհավանական, հրաշալի գիշերվա մասին, որը բախտ ունեցա ապրելու, բայց ոչ ոք չհավատաց իմ պատմությանը, նրանք նույնիսկ կատակեցին: Դա արդեն կարևոր չէ, որովհետև այդ գիշեր ես հասկացա այն ամենն, ինչի մասին առաջ պատկերացում էլ չունեի: Ինչպես և ասում էր իմ երկնային հյուրը, հիմա ես ինձ զգում եմ , որ դարձել եմ բոլորովին այլ մարդ՝ ավելի պատասխանատու, ավելի բարի և ամենակարևորը, եկեք չվախենանք բառերից, անսահման երջանիկ:

Թարգմանությունը` Անի Մաղաքյանի

Առաջադրանքներ՝

1. Ինչու է հենց Սուրբ ծնունդի գիշերը ընտրված որպես գործողության կատարման ժամանակ։ Ի՞նչ խորհրդանիշներ են կապված այս տոնի հետ։
   Ես կարծում եմ, որ հեղինակը հենց Սուրբ ծննդյան գիշերն է ընտրել, որովհետև այդ օրը համարվում է հրաշքների և բարության օր։ Սուրբ ծնունդը միշտ կապված է լույսի, նոր ծննդի հետ։ Մարդիկ այդ օրը սովորաբար ավելի ջերմ են դառնում իրար նկատմամբ։
   
2. Ինչու է մարդը միայնությունից փրկվում միայն այն ժամանակ, երբ սկսում է մտածել ուրիշների մասին։
   Ես կարծում եմ, որ մարդը միայնությունից ազատվում է հենց այն պահին, երբ սկսում է օգնել բոլորին։ Երբ սկսում ես մտածել ուրիշների մասին, օգնել, ուշադրություն տալ, ներսումդ բացվում է մի ուրիշ տեղ՝ քեզ ավելի լավ զգալու։
   
3. Արդյոք մարդը կարող է դառնալ «ավելի երջանիկ»՝ միայն ուրիշին օգնելով։ Ինչո՞ւ։
   Երբ մարդը օգնում է ուրիշին, ներսում հատուկ մի զգացում է ծնվում։ Դու տեսնում ես, որ ինչ-որ մեկի ցավը կամ դժվարությունը մի փոքր թեթևացել է քո շնորհիվ, և դա սկսում է քեզ ուրախացնել։
   
4. Պատմության մեջ բազմիցս շեշտվում է առատ սեղանը՝ դատարկ սրտի կողքին։ Ի՞նչ փիլիսոփայական գաղափար է այստեղ։
   Ես տեսնում եմ, որ հեղինակը փորձում է ցույց տալ, նյութականը երբեք չի լրացնում այն դատարկությունը, որը կա մարդու սրտում։ Կարող ես ունենալ լի սեղան, հարմար տուն, բայց եթե ներսումդ դատարկությում, սեր չկա՝ այդ առատությունը արժեք չի ունենում։
   
5. Արդյոք պատմողը իրոք տեսե՞լ է Աստծուն, թե՞ դա հոգևոր վերափոխման խորհրդանշական պատկերացում էր։
   Նա իմ կարծիքով տեսել է, բայց դա հոգևոր վերափոխման խորհրդանշական պատկերացում էր։ Պատմվածքում ներկայացված Աստծու կերպարը ավելի հեղինակի պատկերացումների հիման վրա է։ Հեղինակի ներկայացրած կերպարը իր մենակությամբ, կարոտով, պատկերացրել է Աստծու ճշմարտալից կերպարը։
   
6. Ինչպես է պատմությունը վերաբերում ժամանակակից աշխարհում մարդկանց միջև բաժանարար գծերին՝ կրոնական, սոցիալական, ազգային։
   Հեղինակը ցույց է տալիս, որ այդ բաժանումները արհեստական են, որովհետև պատմվածքում տարբեր մարդիկ իրենց ազգերով, կրոնով այդ պահին մարդ են, նույն խնդիրներով և կարիքներով։ Իսկ հեղինակը պատմվածքում դուռը բացելը և մարդկանց տուն թողնելով ցույց է տալիս, որ անկախ կրոնից, ազգից, այնտեղ, որտեղ կա մարդկային ջերմություն, ամեն ինչ հրաշալի է։

Կենդանական ռեսուրսները այն կենդանիներն ու կենդանական ծագման նյութերն են, որոնք մարդը օգտագործում է սննդի, հագուստի, արդյունաբերության և գյուղատնտեսության մեջ։ Դրանք ներառում են միս, կաթ, ձու, բուրդ, կաշի, մեղր և այլ մթերքներ։ Կենդանական ռեսուրսների օգտագործումը ունի մի քանի առանձնահատկություն․ նախ՝ դրանք բարձր սննդային արժեք ունեն և ապահովում են մարդու օրգանիզմին անհրաժեշտ սպիտակուցներ և վիտամիններ։ Բացի այդ, դրանք լայնորեն կիրառվում են արդյունաբերության մեջ՝ բուրդը և կաշին օգտագործվում են հագուստի և կոշկեղենի արտադրության համար։ Գյուղատնտեսությունում որոշ կենդանիներ ծառայում են որպես աշխատուժ կամ օգնում են բույսերի փոշոտմանը, ինչպես, օրինակ, մեղուները։ Կենդանական ռեսուրսները վերարտադրելի են, սակայն պահանջում են պատասխանատու վերաբերմունք և պահպանություն, որպեսզի բնական պաշարները չվտանգվեն։