«Պատմվածք անհայտ կղզու մասին» Ժոզե Սարամագո

1.Ի՞նչ է խորհրդանշում «անհայտ կղզին» պատմվածքում․ արդյո՞ք դա իրական աշխարհագրական վայր է:
«Անհայտ կղզին» պատմվածքում իրական աշխարհագրական վայր չէ, այլ ունի խորհրդանշական իմաստ։ Այն ներկայացնում է այն ամենը, ինչ մարդը դեռ չի ճանաչել՝ թե՛ իր մեջ, թե՛ կյանքի մեջ։ Պատմության հերոսը ցանկանում է գտնել այդ կղզին, որովհետև հավատում է, որ միշտ կա ինչ-որ բան, որը դեռ բացահայտված չէ։ Նրա այս ձգտումը ցույց է տալիս, որ մարդը պետք է փնտրի, փորձի և դուրս գա սովորականից, որպեսզի ճանաչի ինքն իրեն։

2. Ինչպե՞ս է ներկայացվում մարդու և ինքնաճանաչման կապը («Մարդն ամբողջությամբ մի կղզի է» մտքի միջոցով)։
Սա նշանակում է, որ յուրաքանչյուր մարդ իր մեջ մի ամբողջ աշխարհ է՝ իր մտքերով, զգացմունքներով, ցանկություններով, որոնք մյուսները լիովին չեն ճանաչում։ Ինչպես կղզին պետք է բացահայտել՝ գնալով, ուսումնասիրելով, այնպես էլ մարդը պետք է «բացահայտի» ինքն իրեն։ Եթե նա չի փորձում, չի մտածում իր մասին և չի փոխվում, չի կարող հասկանալ՝ ով է իրականում։

3. Ինչո՞ւ է հեղինակը ցույց տալիս, որ մարդիկ չեն ցանկանում գնալ անհայտ կղզի որոնելու։ Ի՞նչ է դա ասում մարդկային բնույթի մասին։
Հեղինակը ցույց է տալիս, որ մարդիկ չեն ցանկանում գնալ անհայտ կղզի որոնելու, որովհետև նրանք վախենում են անորոշությունից և վտանգից։ Նրանք նախընտրում են այն, ինչ արդեն գիտեն՝ ապահով ու սովորական կյանքը, քան ռիսկ անել և գնալ անհայտի հետևից։ Սա ցույց է տալիս մարդկային բնույթի մի կարևոր կողմ․ մարդիկ հաճախ խուսափում են նորից ու դժվարից, նույնիսկ եթե դա կարող է բերել նոր հնարավորությունների։ Նրանք չեն ուզում դուրս գալ իրենց «հարմարավետ գոտուց», որովհետև վախենում են անհաջողությունից կամ անհայտից։

4. Արդյո՞ք անհայտի որոնումը անհրաժեշտ պայման է մարդու զարգացման համար։ Ինչո՞ւ։
Այո, անհայտի որոնումը կարևոր պայման է մարդու զարգացման համար։ Երբ մարդը փորձում է նոր բաներ, դուրս է գալիս իր սովորական կյանքից և բախվում է անհայտին, նա սովորում է, փորձ է ձեռք բերում և ավելի լավ է հասկանում ինքն իրեն։ Եթե մարդը միշտ մնա նույն տեղում և չփորձի նոր բաներ, նա չի զարգանա։ Նոր ճանապարհներ որոնելը օգնում է բացահայտել կարողությունները, հաղթահարել վախերը և դառնալ ավելի ինքնուրույն։

5. Նավ խնդրող մարդը ի՞նչ տիպի կերպար է․ իդեալիստ, թե՞ համառ ռեալիստ։ Հիմնավորիր։
Նա հավատում է «անհայտ կղզու» գոյությանը, նույնիսկ երբ բոլորը՝ թագավորը և մյուս մարդիկ, ասում են, որ նման բան չկա։ Սա ցույց է տալիս, որ նա երազող է և հավատում է իր գաղափարին՝ այսինքն իդեալիստ է։ Միաժամանակ նա շատ համառ է․ չի հեռանում դռան մոտից, սպասում է օրերով և պահանջում է, որ թագավորը անձամբ իրեն լսի։ Նա չի հանձնվում և գնում է մինչև վերջ իր նպատակի համար։

6.Ինչո՞ւ է սպասուհին թողնում պալատը և միանում տղամարդուն․ արդյո՞ք սա միայն սյուժետային քայլ է, թե ունի ավելի խոր իմաստ։
Սպասուհին թողնում է պալատը, որովհետև հոգնել էր միապաղաղ ու փակ կյանքից և ուզում էր փոփոխություն։ Նա զգում է, որ նավով գնալը հնարավորություն է՝ սկսելու նոր կյանք և գտնելու իր «կղզին», այսինքն՝ ինքն իրեն։ Սա պարզապես սյուժետային քայլ չէ, այլ ունի ավելի խոր իմաստ։ Սպասուհին ներկայացնում է այն մարդուն, ով համարձակվում է փոխել իր կյանքը։ Եթե նավ խնդրող մարդը գաղափարն է (երազը, որոնումը), ապա սպասուհին այդ գաղափարին հավատացող և այն իրականություն դարձնող մարդն է։

7. Ի՞նչ է խորհրդանշում նավը։ Արդյո՞ք այն պարզապես փոխադրամիջոց է, թե ավելի լայն իմաստ ունի։
Նավը պատմվածքում պարզապես փոխադրամիջոց չէ, այլ ունի ավելի լայն, խորհրդանշական իմաստ։ Այն ներկայացնում է այն միջոցը, որով մարդը կարող է գնալ դեպի իր «անհայտ կղզին», այսինքն՝ դեպի ինքնաճանաչում և նոր բացահայտումներ։ Նավը նշանակում է ճանապարհ, փոփոխություն և առաջ շարժվելու հնարավորություն։ Բացի այդ, նավը նաև խորհրդանշում է մարդու կամքը և որոշումը․ եթե մարդը չունենա «նավ», այսինքն՝ չհամարձակվի սկսել, նա երբեք չի հասնի իր նպատակին։

8.Ի՞նչ է ավելի կարևոր՝ նպատակին հասնելը, թե ճանապարհը։
Ավելի կարևոր է հենց ճանապարհը, ոչ միայն նպատակին հասնելը։ Ճանապարհի ընթացքում մարդը սովորում է, փոխվում է, հաղթահարում է դժվարությունները և ավելի լավ է հասկանում ինքն իրեն։ Եթե նույնիսկ վերջում չհասնի իր նպատակին, այդ փորձը արդեն արժեքավոր է։ Իսկ միայն նպատակին հասնելը առանց այդ ճանապարհի չի տալիս նույն զարգացումը։ Մարդը կարող է ստանալ արդյունքը, բայց չփոխվել ներսից։